Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἐκπίπτω ἐκπεσοῦμαι ἐξέπεσον ἐκπέπτωκα

Structure: ἐκ (Prefix) + πίπτ (Stem) + ω (Ending)


  1. to fall out of
  2. to be thrown ashore, to suffer shipwreck
  3. to fall from, be deprived of
  4. to be driven out
  5. to go out or forth, sally out
  6. to come out
  7. to escape
  8. to issue from, be imparted
  9. to depart from, digress
  10. to fall off, come to naught
  11. to be hissed off the stage


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκπίπτω ἐκπίπτεις ἐκπίπτει
Dual ἐκπίπτετον ἐκπίπτετον
Plural ἐκπίπτομεν ἐκπίπτετε ἐκπίπτουσιν*
SubjunctiveSingular ἐκπίπτω ἐκπίπτῃς ἐκπίπτῃ
Dual ἐκπίπτητον ἐκπίπτητον
Plural ἐκπίπτωμεν ἐκπίπτητε ἐκπίπτωσιν*
OptativeSingular ἐκπίπτοιμι ἐκπίπτοις ἐκπίπτοι
Dual ἐκπίπτοιτον ἐκπιπτοίτην
Plural ἐκπίπτοιμεν ἐκπίπτοιτε ἐκπίπτοιεν
ImperativeSingular ἐκπίπτε ἐκπιπτέτω
Dual ἐκπίπτετον ἐκπιπτέτων
Plural ἐκπίπτετε ἐκπιπτόντων, ἐκπιπτέτωσαν
Infinitive ἐκπίπτειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκπιπτων ἐκπιπτοντος ἐκπιπτουσα ἐκπιπτουσης ἐκπιπτον ἐκπιπτοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκπίπτομαι ἐκπίπτει, ἐκπίπτῃ ἐκπίπτεται
Dual ἐκπίπτεσθον ἐκπίπτεσθον
Plural ἐκπιπτόμεθα ἐκπίπτεσθε ἐκπίπτονται
SubjunctiveSingular ἐκπίπτωμαι ἐκπίπτῃ ἐκπίπτηται
Dual ἐκπίπτησθον ἐκπίπτησθον
Plural ἐκπιπτώμεθα ἐκπίπτησθε ἐκπίπτωνται
OptativeSingular ἐκπιπτοίμην ἐκπίπτοιο ἐκπίπτοιτο
Dual ἐκπίπτοισθον ἐκπιπτοίσθην
Plural ἐκπιπτοίμεθα ἐκπίπτοισθε ἐκπίπτοιντο
ImperativeSingular ἐκπίπτου ἐκπιπτέσθω
Dual ἐκπίπτεσθον ἐκπιπτέσθων
Plural ἐκπίπτεσθε ἐκπιπτέσθων, ἐκπιπτέσθωσαν
Infinitive ἐκπίπτεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκπιπτομενος ἐκπιπτομενου ἐκπιπτομενη ἐκπιπτομενης ἐκπιπτομενον ἐκπιπτομενου

Imperfect tense

Aorist tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • καὶ καθ’ ἓν τοῦτο Πλάτωνά φημι λείπεσθαι Δημοσθένουσ, ὅτι παρ’ ᾧ μὲν ἐκπίπτει ποτὲ τὸ ὕψοσ τῆσ λέξεωσ εἰσ τὸ κενὸν καὶ ἀηδέσ, παρ’ ᾧ δὲ οὐδέποτε ἢ σπανίωσ γε κομιδῇ. (Dionysius of Halicarnassus, Epistula ad Pompeium Geminum, chapter 2 13:3)
  • καὶ περὶ τὴσ ἀλιμενότητοσ τοῦ χωρίου πολλὰ ἀνέγραψεν, ὅτι ἐνταῦθα ἐκπίπτει τὰ πλοῖα χειμῶνι βιαζόμενα, καὶ οἱ Θρᾷκεσ οἱ πρόσχωροι ὅτι ὑπὲρ τῶν ναυαγίων ἐν σφίσιν διαμάχονται. (Arrian, Periplus Ponti Euxini, chapter 25 3:1)
  • εἰ δὲ περὶ πάντων ἠξίουν γράφειν, εἰσ κενότητασ ἄν μοι ὁ λόγοσ ἐξέπιπτε καὶ πρὸσ τῷ μηθὲν ἢ μὴ πολὺ τὸ χρήσιμον ἔχειν εἰσ ἀπέραντόν τινα καὶ οὐ σύμμετρον ἐξεμηκύνθη γραφήν. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 20 1:4)
  • ἐπεὶ τοῦτό γε μακρῷ χεῖρόν ἐστιν, εἴγε τοὺσ μὲν κἂν ὁ θάνατοσ εἰσ ἐλευθερίαν ἀφείλετο, ὑμῖν δὲ εἰσ ἄπειρον ἐκπίπτει τὸ πρᾶγμα καὶ ἀΐδιοσ ἡ δουλεία γίνεται ὑπὸ μακρῷ τῷ λίνῳ στρεφομένη. (Lucian, Juppiter confuatus, (no name) 7:11)
  • μετ’ ἐκεῖνο δὲ τὸ πάθοσ στασιάσαντοσ τοῦ δήμου ἐκπίπτει σὺν ἄλλοισ τριακοσίοισ ἀττικισμὸν ἐγκληθείσ. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 1 1:2)


  1. to fall out of

  2. to be thrown ashore

  3. to fall from

  4. to be driven out

  5. to go out or forth

  6. to come out

  7. to escape

  8. to issue from

  9. to depart from

  10. to fall off

  11. to be hissed off the stage



Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool