Dio, Chrysostom, Orationes, ΜΕΛΑΓΚΟΜΑΣ Α ΤΗΙ ΤΑΞΕΙ Β. 21:

εἰ δέ τισ οὐ ταύτῃ ὑπολαμβάνει, ἐννοείτω ὅτι σύεσ καὶ ἔλαφοι, μέχρι μὲν αὐτοῖσ ἡ ἰσχὺσ πάρεστιν, οὔτε ἀνθρώποισ οὔτε κυσὶν ὁμόσε χωροῦσιν· ὅταν δὲ ἡττηθῇ καὶ κάμῃ, τηνικάδε συμπλέκεται, καὶ μᾶλλον ἐθέλει τιτρώσκεσθαι καὶ ἀποθνῄσκειν ἢ πονεῖν ἔτι διωκόμενα. ὁμοίωσ δὲ καὶ ἄνδρεσ ἐν πολέμῳ, καίτοι εἰδότεσ ὅτι μᾶλλον ἂν παίοιντο φεύγοντεσ ἢ μένοντεσ, διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι πλείω χρόνον κάμνειν ἀπίασι παραδόντεσ αὑτοὺσ τοῖσ ὄπισθεν παίειν. οὕτω τό γε τραυμάτων καταφρονεῖν οὐκ ἀνδρείασ ἐστίν, ἀλλὰ τοὐναντίον.