Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΚΑΛΛΟΥΣ. 10:

τὸ μέντοι τῆσ τροφῆσ καὶ ἐνταῦθα δείκνυσι τὴν ἰσχύν. κάλλιον μὲν γὰρ δὴ πολὺ ἵπποσ ὄνου, οἱ δέ γε ὄνοι οὐκ ἐπιθυμοῦσιν ἵππων διὰ τὴν φύσιν, εἰ μὴ ὃσ ἂν ᾖ τεθραμμένοσ ἵππου γάλακτι· ὁμοίωσ δὲ καὶ ἵπποσ πωλευθεὶσ ὑπὸ ὄνου τὸ αὐτὸ πάσχει. ἐν δὲ τοῖσ ἀνθρώποισ καὶ ἡ ἐξουσία παράνομόν τί ἐστι. Νέρωνα γοῦν πάντεσ ἐπιστάμεθα ἐφ̓ ἡμῶν ὅτι οὐ μόνον ἐξέτεμε τὸν ἐρώμενον, ἀλλὰ καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ μετωνόμασε γυναικεῖον, τῆσ αὑτοῦ ἐρωμένησ καὶ γυναικόσ, ἧσ ἐκεῖνοσ ἐπιθυμήσασ ἔγημεν, ἀναφανδὸν εἴρξασ τὴν πρόσθεν, ἐφ̓ ᾗ τὴν βασιλείαν εἰλήφει.