Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΛΟΓΟΥ ΑΣΚΗΣΕΩΣ. 10:

τοῦτο μὲν δὴ πρῶτον ἴσθι, ὅτι οὐ δεῖ σοι πόνου καὶ ταλαιπωρίασ ‐ τῷ μὲν γὰρ ἐπὶ πολὺ ἀσκήσαντι ταῦτα ἐπὶ πλεῖστον προάγει, τῷ δὲ ἐπ̓ ὀλίγον χρησαμένῳ συλλήψει τὴν ψυχὴν καὶ ὀκνηρὰν ποιεῖ προσφέρεσθαι, καθάπερ τοὺσ ἀσυνήθεισ περὶ σώματοσ ἄσκησιν εἴ τισ κοπώσειε βαρυτέροισ γυμνασίοισ, ἀσθενεστέρουσ ἐποίησεν ‐ ἀλλὰ ὥσπερ τοῖσ ἀήθεσι τοῦ πονεῖν σώμασιν ἀλείψεωσ δεῖ μᾶλλον καὶ κινήσεωσ συμμέτρου ἢ γυμνασίασ, οὕτω σοὶ περὶ τοὺσ λόγουσ ἐπιμελείασ ἐστὶ χρεία μᾶλλον ἡδονῇ μεμιγμένησ ἢ ἀσκήσεωσ καὶ πόνου.