Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ. 7:

πῶσ δ̓ ἂν περιέβαλε τὸν θάλαμον, εἰ μὴ καὶ οἰκοδομῆσαι ἠπίστατο; πῶσ δ̓ ἂν εἰργάσατο τὴν σχεδίαν οὐκ ὢν ἔμπειροσ ναυπηγίασ; τὰ δὲ περὶ φυτείαν καὶ γεωργίαν εὐθὺσ ἐκ παίδων ἐσπουδακὼσ φαίνεται παρὰ τοῦ πατρὸσ δένδρα αἰτῶν καὶ ἀμπέλουσ· ἄλλωσ τε καὶ τοῦ πατρὸσ γεωργοῦ ὄντοσ πάνυ ἐπιμελοῦσ τε καὶ ἐμπείρου εἰκὸσ ἦν αὐτὸν ταῦτα μὴ ἀγνοεῖν, ὅπου γε καὶ προκαλεῖται τὸν Εὐρύμαχον καὶ ἀμῆσαι καὶ ἀρόσαι. ἀλλά φησι καὶ τῶν τοιούτων ἔμπειροσ εἶναι, μαγειρικῆσ τε καὶ οἰνοχοϊάσ καὶ τῆσ ἄλλησ ἁπάσησ διακονίασ, ἅ φησι τοὺσ χείρονασ τοῖσ ἀγαθοῖσ διακονεῖσθαι.