Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΔΟΞΗΣ ΠΡΩΤΟΣ. 41:

εἰ μὴ τῶν ἄλλων καταφρονῆσαι πείσεισ σαυτόν, οὐδέποτε παύσῃ κακοδαιμονῶν, ἀλλ̓ ἀεὶ βίον ἄθλιον ζήσεισ καὶ χαλεπόν, πᾶσιν ὑποκείμενοσ τοῖσ βουλομένοισ λυπεῖν, καὶ τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου, λαγὼ βίον ζῶν. ἀλλ̓ ἐκεῖνοι μὲν τοὺσ κύνασ καὶ τὰ δίκτυα καὶ τοὺσ ἀετοὺσ δεδοίκασι· σὺ δὲ τοὺσ λόγουσ ἐπτηχὼσ καὶ τρέμων περιελεύσῃ, μηδεμίαν φυλακὴν φυλάξασθαι δυνάμενοσ, μηδ̓ ἂν ὁτιοῦν πράττῃσ, μηδ̓ ἄν ὅπωσ βούλῃ διάγῃσ. ἀλλ̓ ἐὰν μὲν ἐμβάλλῃσ συνεχῶσ εἰσ τὴν ἀγοράν, ἀγοραῖοσ ἀκούσῃ καὶ συκοφάντησ·