Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΤΥΧΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ. 35:

κατὰ τύχην γὰρ φιλοσοφεῖσ. ἦν δὲ καὶ Τιμόθεοσ Ἀθηναίων στρατηγόσ, ὃσ πάντα εὐτύχει καὶ σκωπτόμενοσ οὐκ ἠνείχετο, καί ποτέ τι καὶ κατὰ τῆσ τύχησ ἐθρασύνετο καὶ πάλιν δυστυχεῖν ἤρξατο. τίσ ἄν ποτε ἤλπισεν Ἰνδῶν ἄρξειν κουρέα, Λυδῶν βασιλεύσειν ποιμένα, τῆσ Ἀσίασ ἡγεμονεύσειν γυναῖκα; ὅτι τὸν Ἡρακλέα ἀποκτενεῖ χιτὼν καὶ γυνή, ὅτι τὸν Ἀλέξανδρον δοῦλοσ καὶ κύλιξ; ἔχει γὰρ ἐν αὑτῇ πλεῖστον ἀεὶ τὸ βασιλικόν, καὶ τοὺσ παρὰ φύσιν δ̓ ἐπαιρομένουσ καθαιρεῖ. πολλὰ γοῦν Ἀλέξανδροσ τολμηρὰ ἔπρασσεν.