Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΤΥΧΗΣ ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ. 11:

τί δὲ ἄλλο Ἡρακλέα μέγιστον εποίησεν; ἀλλὰ γὰρ καὶ λέοντα ἄγξασ ἔπνιξε καὶ πτηνὰ ζῷα ἐδίωξε τοῦ ἀέροσ, καὶ τοῦ ἕλουσ τὴν ὕδραν ἀφείλετο, συντρίψασ αὐτῆσ τὰσ κεφαλάσ, καὶ οὐκ ἐφόβησεν αὐτὸν ὁ περὶ τὸν Ἐρύμανθον κάπροσ, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὴν ἑσπέραν ἦλθε καὶ τοῦ ἐκεῖ φυτοῦ τὸν καρπὸν ἐκόμισε. Γηρυόνου δὲ τὰσ βόασ ἀφείλετο καλὰσ οὔσασ, καὶ Διομήδη τὸν Θρᾷκα ἐνουθέτησεν ἵπποισ σῖτον διδόναι, μὴ ἀνθρώπουσ ἐσθίειν, τάσ τε Ἀμαζόνασ, ὅτι εἰε͂ν γυναῖκεσ, ἤλεγξεν.