Dio, Chrysostom, Orationes, ΧΡΥΣΗΙΣ. 32:

‐ Ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐνθυμοῦμαι πῶσ συνέτυχε τὸν Ἀγαμέμνονα καὶ τότε τῆσ τοῦ ἱερέωσ θυγατρὸσ καὶ ὕστερον ἐρασθῆναι τῆσ Κασσάνδρασ, θεοφορήτου καὶ ἱερᾶσ κόρησ; ‐ Δ. Ὅτι καὶ τοῦτο σημεῖον ὑπερηφανίασ καὶ τρυφῆσ, τὸ μᾶλλον ἐπιθυμεῖν τῶν παρανόμων καὶ σπανίων ἢ τῶν ἑτοίμων. ‐ Οὐκ ἀντιλέγω τὸ μὴ οὐ φρόνιμον εἶναι τὴν Χρυσηίδα, εἰ ταῦτα οὕτω γέγονε. ‐ Δ. Σὺ δὲ πότερον ἀκούειν θέλοισ ἂν ὡσ γέγονεν ὄντωσ ἢ ὅπωσ καλῶσ εἶχε γενέσθαι;