Dio, Chrysostom, Orationes, ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ 4:

ὑφ̓ ἧσ φιλοτιμίασ κἀγὼ προάγομαι πλεῖστα πράγματα ἔχειν καὶ ζῆν ἐπιπόνωσ παῤ ὁντινοῦν, ἀεί τινα ποοσδεχόμενοσ καινὸν κίνδυνον, ὀκνῶν διαφθεῖραι τὴν ἐπὶ τοῖσ ἔμπροσθεν γεγονόσιν εὔκλειαν. νῦν οὖν κατὰ πρᾶξιν πάνυ ἐπισφαλῆ καὶ χαλεπὴν δεῦρο ἐλήλυθα εἰσ Λῆμνον, ὅπωσ Φιλοκτήτην καὶ τὰ Ἡρακλέουσ τόξα κομίζοιμι τοῖσ συμμάχοισ. ὁ γὰρ δὴ μαντικώτατοσ Φρυγῶν Ἕλενοσ ὁ Πριάμου κατεμήνυσεν, ὡσ ἔτυχεν αἰχμάλωτοσ ληφθείσ, ἄνευ τούτων μήποτ̓ ἂν ἁλῶναι τὴν πόλιν.