Dio, Chrysostom, Orationes, ΑΧΙΛΛΕΥΣ. 3:

Ὅτι, ἔφη, καὶ τοῦτο τῶν πολεμικῶν ἐστιν. Δειλῶν, ἔφη, τὸ ἔργον ἐπὶ δειλούσ. Πῶσ; ἔφη. Ὅ γε οὐκ ἐᾷ τὸν πολέμιον ἐγγὺσ προσελθεῖν. Ὅ γε οὐκ ἐᾷ τὸν πολέμιον μακρὰν ἀπελθεῖν. Φευγόντων τὸ ὅπλον. Οὔκ, ἀλλ̓ ἐπὶ τοὺσ φεύγοντασ. Αὐτὸν δεῖ τοὺσ φεύγοντασ αἱρεῖν. Βράδιον ἢ τάχιον; Ὡσ οἱο͂́ν τε τάχιστα. Πότερον οὖν τρέχων τισ αἱροῖ ἂν θᾶττον ἢ πετόμενοσ; Μὴ οὖν αὐτόσ γε αἱρεῖ; Τίσ μήν; Τὸ βέλοσ. Εἂν δὲ ἀκοντίσῃσ, τίσ αἱρεῖ; Οὐκ οἶδα.