Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΟΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ. 25:

καὶ ὃν τρόπον ἀπέθανεν οὐ μετὰ πολὺ τὴν γλῶτταν ἀποτμηθείσ, πρὶν ἢ καὶ λόγῳ φῆσαι τὸν Ἀλέξανδρον αὐτῷ χάριν εἰδέναι· ταῦτα διεξιὼν οὕτωσ ἐπιμελῶσ ὑπὲρ ἄλλου του δοκεῖ λέγειν ἢ δωροδοκίασ καὶ ἀσεβείασ καὶ τὸ ξύμπαν ἀφροσύνησ; ὃσ καὶ τοῖσ βέλεσι κατηρᾶτο καὶ ἠπείλει διακλάσειν αὐτὰ καὶ κατακαύσειν, ὡσ φοβουμένων αὐτὸν τῶν βελῶν. ὅταν δὲ περὶ Ἀσίου τοῦ Ὑρτάκου, ὅτι τοῦ στρατηγοῦ κελεύσαντοσ ἔξω τῆσ τάφρου καταλιπεῖν τοὺσ ἵππουσ μόνοσ οὐχ ὑπήκουσεν, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι νήπιοσ·