Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ. 4:

ἄλλοσ δέ τισ ἀνὴρ Ἀβδηρίτησ οὐχ ὅπωσ ἀργύριον παῤ ἑτέρων ἐλάμβανεν, ἀλλὰ καὶ διέφθειρε τὴν οὐσίαν τὴν αὑτοῦ συχνὴν οὖσαν καὶ ἀπώλεσε φιλοσοφῶν ἀναισθήτωσ δῆλον ὅτι καὶ ζητῶν ὧν οὐδὲν ὄφελοσ αὐτῷ. ἦν δὲ καὶ Σωκράτησ Ἀθήνησι πένησ ἀνὴρ καὶ δημοτικόσ, οὐδὲ οὗτοσ ὑπὸ τῆσ πενίασ ἀναγκαζόμενοσ οὐθὲν λαμβάνειν· καίτοι γυναῖκα εἶχεν οὐ μισοῦσαν ἀργύριον καὶ παῖδασ δεομένουσ διατροφῆσ καὶ τῶν νέων λέγεται τοῖσ πλουσιωτάτοισ συνεῖναι, ὧν φασιν ἐνίουσ μηδενὸσ ἁπλῶσ φείδεσθαι πρὸσ αὐτόν.