Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΝ ΕΚΚΑΗΣΙΑΙ. 27:

ἐμοὶ δὲ μέλει μὲν καὶ τοῦ καθ̓ ὑμᾶσ, μέλει δὲ καὶ τοῦ κατ̓ ἐμαυτόν. εἰ γὰρ φιλόσοφοσ πολιτείασ ἁψάμενοσ οὐκ ἐδυνήθη παρέχειν ὁμονοοῦσαν πόλιν, τοῦτο δεινὸν ἤδη καὶ ἄφυκτον, ὥσπερ εἰ ναυπηγὸσ ἐν νηὶ πλέων μὴ παρέχοι τὴν ναῦν πλέουσαν, καὶ εἰ κυβερνήτησ φάσκων εἶναι πρὸσ αὐτὸ τὸ κῦμα ἀποκλίνοι, ἢ λαβὼν οἰκίαν οἰκοδόμοσ, ὁρῶν πίπτουσαν, ὁ δὲ τούτου μὲν ἀμελοῖ, κονιῶν δὲ καὶ χρίων οἰοίτό τι ποιεῖν. εἴ μοι προέκειτο νῦν ὑπὲρ ὁμονοίασ λέγειν, εἶπον ἂν πολλὰ καὶ περὶ τῶν ἀνθρωπίνων καὶ περὶ τῶν οὐρανίων παθημάτων·