Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΡΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ. 19:

τὸ γὰρ πολίταισ ἑαυτῶν ὀργιζομένουσ εἱ̓ μὲν ἀδίκωσ ἢ δικαίωσ, ἐῶ̓ πολίταισ δ̓ οὖν καὶ τούτοισ ἐπιτίμοισ καὶ μηδενὸσ χείροσι μὴ δοῦναι λόγον μηδὲ λαβεῖν, ἀλλ̓ εὐθὺσ λιθάζειν καὶ κατακαίειν τὰσ οἰκίασ, ἵνα, εἰ ἐδύνασθε, μετὰ τῶν παίδων αὐτοὺσ καὶ τῶν γυναικῶν συμφλέξητε, τίνων ἐστὶν ἀνθρώπων; ἐμοὶ μὲν νὴ τὸν Δία καὶ τοὺσ θεούσ, εἰ καὶ χαλεπῶσ ἀκούσεσθε, οὐ δοκεῖ τὰ τοιαῦτα εἶναι τῶν ἐνδεῶσ πραττόντων οὐδὲ τῶν οὐκ ἐχόντων τὰ ἀναγκαῖα. ἡ γὰρ ἔνδεια σωφροσύνην ποιεῖ. καὶ ταῦτα εἰ μὴ δοκεῖτε ὑπὲρ ὑμῶν λέγεσθαι, πλεῖστον ἁμαρτάνετε.