Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΡΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ. 13:

ἔστιν οὖν ὅντινα ἐν λόγῳ ἐλύπησα, πρᾶγμα ἐπαγαγών τινι τῶν ἀπραγμόνων ἢ κατασκευάσασ ἐπήρειαν; ἢ περὶ τῆσ οὐσίασ ἐποίησα κινδυνεῦσαί τινα, ὡσ Καίσαρι προσηκούσησ ἢ ἐν συνηγορίᾳ προύδωκα; καὶ μὴν τῆσ γε νῦν ἀπορίασ οὐδεὶσ μᾶλλον ἐμοῦ ἀναίτιοσ. πότερον γὰρ σῖτον ἁπάντων πλεῖστον γεωργῶν κατακέκλεικα τοῦτον, αὔξων τὴν τιμήν; ἀλλ̓ ἐπίστασθε αὐτοὶ τὴν δύναμιν τῶν ἐμῶν χωρίων, ὅτι σπάνιον εἴ ποτε ἀπεδόμην σῖτον καὶ τοῦθ̓ ὅταν ὑπερβάλῃ τῷ πλήθει, ἐν δὲ τοῖσ τοιούτοισ ἔτεσιν οὐδὲ τὸν ἀρκοῦντα ἔχω, ἀλλ̓ ἔστι μοι ἡ πᾶσα ἐπικαρπία ἐξ οἴνου καὶ βοσκημάτων.