Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΡΟΣ ΑΠΑΜΕΙΣ ΠΕΡΙ ΟΜΟΝΟΙΑΣ. 17:

ἣν προσήκει μιμουμένουσ ὑμᾶσ πρᾴουσ καὶ μεγαλόφρονασ φαίνεσθαι καὶ τοῖσ ἐγγὺσ οὕτω καὶ συνοίκοισ σχεδὸν μὴ χαλεποὺσ μηδὲ ὑπερηφάνουσ γείτονασ, πρὸσ οὓσ ὑμῖν καὶ γάμοι κοινοὶ καὶ τέκνα καὶ πολιτεῖαι καὶ θυσίαι θεῶν καὶ πανηγύρεισ καὶ θεάματα, καὶ συμπαιδεύεσθε τοῖσ καθ̓ ἕνα καὶ συνεστιᾶσθε καὶ ἀλλήλουσ ὑποδέχεσθε καὶ τὸν πλείω χρόνον συνδιατρίβετε καὶ σχεδὸν εἷσ ἐστε δῆμοσ καὶ μία πόλισ ἐν οὐ πολλῷ διαστήματι. καὶ τοίνυν πλείουσ τῶν ἐκεῖθεν καὶ πολίτασ πεποίησθε, καὶ βουλῆσ μετεδώκατε, καὶ ἄρχοντασ οὐκ ἀπηξιώσατε γενέσθαι παῤ ὑμῖν, καὶ τῶν σεμνῶν τούτων, ἃ τῆσ Ῥωμαίων ἐστὶ πόλεωσ, ἐκοινωνήσατε.