Dio, Chrysostom, Orationes, ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΑΠΑΜΕΙΣ 15:

ἐφ̓ οἷσ ὑμεῖσ μὲν ἠρυθριᾶτε καὶ διετρέπεσθε τῶν ἡγεμόνων εἰσιόντων, οἱ δὲ ἀηδῶσ ἔχοντεσ πρὸσ ὑμᾶσ ἐπέχαιρον καὶ ἐγέλων· ὅπου μηδὲ τοῖσ χαλκεῦσιν ἐξῆν διάρασθαι σχεδόν, ἀλλὰ εἰργάζοντο κεκυφότεσ· καὶ ταῦτα πίπτοντα καὶ ὑπερηρεισμένα, ἃ πρὸσ τὴν πληγὴν τοῦ ῥαιστῆροσ ἔτρεμε καὶ διίστατο· ἀλλ̓ ὅμωσ ἦσαν οἵ χαλεπῶσ ἑώρων ἀφανιζόμενα τὰ σημεῖα τῆ ἔμπροσθεν πενίασ καὶ ἀδοξίασ, οὐχ ὅτι τῶν κιόνων ἔμελεν αὐτοῖσ τῶν ἱσταμένων οὐδὲ τῶν γείσων, οὐ τῶν οἰκοδομουμένων ἐργαστηρίων ἄλλοσε, ἀλλ̓ ἵνα μηδέποτε μεῖζον ὑμεῖσ ἐκείνων φρονῆτε.