Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΕΡΙ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΕΝ ΝΙΚΑΙΑΙ ΠΕΠΑΥΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑΣΕΩΣ. 7:

ποία δὲ τιμιωτέρα τοῖσ ξένοισ; οὔτε γὰρ τῶν ἀσυμφώνων χορῶν οὐδεὶσ ἀκούει ῥᾳδίωσ ὅ,τι λέγουσιν οὔτε τῶν διαφερομένων πόλεων. ποία δὲ χρησιμωτέρα τοῖσ φίλοισ; τίσ δὲ τοῖσ ἐχθροῖσ φοβερωτέρα; ὁ παρὰ τίνων μὲν ἔπαινοσ δοκεῖ πιστότεροσ, ὁ παρὰ τίνων δὲ ψόγοσ ἀληθέστεροσ; τίνεσ μὲν ἰσοτιμότεροι τοῖσ κρατοῦσιν; τίνασ δὲ μᾶλλον αἰδοῦνται; τίνασ μὲν οὕτωσ ἀγαπῶσιν οἱ χρηστοὶ ἄρχοντεσ; τίνων δὲ ἧττον καταφρονοῦσιν οἱ πονηροί; οὐ γὰρ δῆλον ὅτι τοῖσ μὲν ὁμονοοῦσιν οὐ μόνον οἱ κρατοῦντεσ, ἀλλὰ καὶ οἱ θεοὶ προσέχουσιν, οἱ δὲ στασιάζοντεσ οὐδ̓ αὑτῶν ἀκούουσιν;