Dio, Chrysostom, Orationes, ΠΡΟΣ ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΣ ΠΕΡΙ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΤΗΣ 21:

εἴτε γὰρ ὑπὲρ γενέσεωσ αὐτῆσ πολυπραγμονεῖν ἐθέλοι τισ, ἀνάγκη τὴν ἀρχὴν αὐτῆσ ἐπανάγειν ἐπὶ τὰ μέγιστα τῶν θείων πραγμάτων. ἡ γὰρ αὐτὴ καὶ φιλία ἐστὶ καὶ καταλλαγὴ καὶ συγγένεια, καὶ ταῦτα πάντα περιείληφεν. καὶ τὰ στοιχεῖα δὲ τί ἄλλο ἢ ὁμόνοια ἑνοῖ; καὶ δἰ οὗ σῴζεται πάντα τὰ μέγιστα, τοῦτό ἐστι, καὶ δἰ οὗ πάντα ἀπόλλυται, τοὐναντίον. εἰ μὲν οὖν μὴ θνητὸν ἦμεν οἱ ἄνθρωποι γένοσ μηδ̓ ἔδει πολλὰ εἶναι τὰ φθείροντα ἡμᾶσ, οὐκ ἂν ἦν οὐδὲ ἐν τοῖσ ἀνθρωπίνοισ ἡ στάσισ, ὥσπερ οὐδὲ ἐν τοῖσ θείοισ ἔνεστιν.