Dio, Chrysostom, Orationes, ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ. 87:

νῦν δ̓ ὁ μὲν κρείσσων αἰσθήσεωσ, ἐγὼ δὲ κατὰ τὴν Εὐριπίδου Λαοδάμειαν οὐκ ἂν προδοίην καίπερ ἄψυχον φίλον. βούλομαι οὖν αὐτὸν ὡσ αἰσθανόμενον παραμυθήσασθαι. ὦ λόγων ἐμῶν σιγηλὸν εἴδωλον, οὐ φαίνῃ; οὐδὲ γὰρ ὁ πρὸ σοῦ Ἀριστέησ· ὧδε γὰρ ἔσχε κἀκείνῳ, ὡσ ἐμοὶ εἰκάσθη, ἀναστῆναι μὲν αὐτὸν ὑπὸ τῶν Προκοννησίων, ἀφανισθῆναι δὲ ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν· λόγον δ̓ ὑπὸ τῶν αὐτῶν τούτων διαδοθῆναι, ὡσ οὔτε ζῶν οὔτε τεθνεὼσ φαίνοιτο Ἀριστέησ.