Dio, Chrysostom, Orationes, ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ. 59:

οὔπω λέγω τὸ μέγιστον, ὅτι οὐκ ἐκ διαβολῆσ, ἀλλ̓ ἐκ καταδίκησ, μηδ̓ ἐκ τῆσ τυχούσησ αἰτίασ, ἀλλ̓ ἐκ τῆσ μεγίστησ δεῖ τὴν τηλικαύτην, ἂν ἄρα δέῃ, τιμὴν ἀνατραπῆναι. διαβολῆσ μὲν γὰρ ἕνεκα κἂν Σωκράτησ εἰή τῶν νέων διαφθορεὺσ καὶ πάντων τῶν ἐν ἀνθρώποισ νομιζομένων ἀνατροπεύσ, ἀπὸ τῶν θεῶν ἀρχόμενοσ. τίνασ γὰρ οὗτοι οὐ διαβεβλήκασιν οἱ πάντα διαβάλλοντεσ; οὐ Σωκράτην; οὐ Πυθαγόραν; οὐ Πλάτωνα; οὐκ αὐτὸν τὸν Δία καὶ τὸν Ποσειδῶ καὶ τὸν Ἀπόλλω καὶ τοὺσ ἄλλουσ θεούσ;