Ancient Greek-English Dictionary Language

προσαγορεύω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: προσαγορεύω προσαγορεύσω προσηγόρευσα προσηγορεύθην

Structure: προς (Prefix) + ἀγορεύ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: theAtt. aor. is prosei=pon

Sense

  1. to address, greet, accost, we are, spoken to
  2. to address or greet as, to bid
  3. to call by name, call

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσαγορεύω προσαγορεύεις προσαγορεύει
Dual προσαγορεύετον προσαγορεύετον
Plural προσαγορεύομεν προσαγορεύετε προσαγορεύουσιν*
SubjunctiveSingular προσαγορεύω προσαγορεύῃς προσαγορεύῃ
Dual προσαγορεύητον προσαγορεύητον
Plural προσαγορεύωμεν προσαγορεύητε προσαγορεύωσιν*
OptativeSingular προσαγορεύοιμι προσαγορεύοις προσαγορεύοι
Dual προσαγορεύοιτον προσαγορευοίτην
Plural προσαγορεύοιμεν προσαγορεύοιτε προσαγορεύοιεν
ImperativeSingular προσαγόρευε προσαγορευέτω
Dual προσαγορεύετον προσαγορευέτων
Plural προσαγορεύετε προσαγορευόντων, προσαγορευέτωσαν
Infinitive προσαγορεύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προσαγορευων προσαγορευοντος προσαγορευουσα προσαγορευουσης προσαγορευον προσαγορευοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσαγορεύομαι προσαγορεύει, προσαγορεύῃ προσαγορεύεται
Dual προσαγορεύεσθον προσαγορεύεσθον
Plural προσαγορευόμεθα προσαγορεύεσθε προσαγορεύονται
SubjunctiveSingular προσαγορεύωμαι προσαγορεύῃ προσαγορεύηται
Dual προσαγορεύησθον προσαγορεύησθον
Plural προσαγορευώμεθα προσαγορεύησθε προσαγορεύωνται
OptativeSingular προσαγορευοίμην προσαγορεύοιο προσαγορεύοιτο
Dual προσαγορεύοισθον προσαγορευοίσθην
Plural προσαγορευοίμεθα προσαγορεύοισθε προσαγορεύοιντο
ImperativeSingular προσαγορεύου προσαγορευέσθω
Dual προσαγορεύεσθον προσαγορευέσθων
Plural προσαγορεύεσθε προσαγορευέσθων, προσαγορευέσθωσαν
Infinitive προσαγορεύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσαγορευομενος προσαγορευομενου προσαγορευομενη προσαγορευομενης προσαγορευομενον προσαγορευομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσαγορεύσω προσαγορεύσεις προσαγορεύσει
Dual προσαγορεύσετον προσαγορεύσετον
Plural προσαγορεύσομεν προσαγορεύσετε προσαγορεύσουσιν*
OptativeSingular προσαγορεύσοιμι προσαγορεύσοις προσαγορεύσοι
Dual προσαγορεύσοιτον προσαγορευσοίτην
Plural προσαγορεύσοιμεν προσαγορεύσοιτε προσαγορεύσοιεν
Infinitive προσαγορεύσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προσαγορευσων προσαγορευσοντος προσαγορευσουσα προσαγορευσουσης προσαγορευσον προσαγορευσοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσαγορεύσομαι προσαγορεύσει, προσαγορεύσῃ προσαγορεύσεται
Dual προσαγορεύσεσθον προσαγορεύσεσθον
Plural προσαγορευσόμεθα προσαγορεύσεσθε προσαγορεύσονται
OptativeSingular προσαγορευσοίμην προσαγορεύσοιο προσαγορεύσοιτο
Dual προσαγορεύσοισθον προσαγορευσοίσθην
Plural προσαγορευσοίμεθα προσαγορεύσοισθε προσαγορεύσοιντο
Infinitive προσαγορεύσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσαγορευσομενος προσαγορευσομενου προσαγορευσομενη προσαγορευσομενης προσαγορευσομενον προσαγορευσομενου

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσήγορευσα προσήγορευσας προσήγορευσεν*
Dual προσηγο͂ρευσατον προσηγόρευσατην
Plural προσηγο͂ρευσαμεν προσηγο͂ρευσατε προσήγορευσαν
SubjunctiveSingular προσαγορεύσω προσαγορεύσῃς προσαγορεύσῃ
Dual προσαγορεύσητον προσαγορεύσητον
Plural προσαγορεύσωμεν προσαγορεύσητε προσαγορεύσωσιν*
OptativeSingular προσαγορεύσαιμι προσαγορεύσαις προσαγορεύσαι
Dual προσαγορεύσαιτον προσαγορευσαίτην
Plural προσαγορεύσαιμεν προσαγορεύσαιτε προσαγορεύσαιεν
ImperativeSingular προσαγόρευσον προσαγορευσάτω
Dual προσαγορεύσατον προσαγορευσάτων
Plural προσαγορεύσατε προσαγορευσάντων
Infinitive προσαγορεύσαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσαγορευσᾱς προσαγορευσαντος προσαγορευσᾱσα προσαγορευσᾱσης προσαγορευσαν προσαγορευσαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσηγόρευσαμην προσηγο͂ρευσω προσηγο͂ρευσατο
Dual προσηγο͂ρευσασθον προσηγόρευσασθην
Plural προσηγόρευσαμεθα προσηγο͂ρευσασθε προσηγο͂ρευσαντο
SubjunctiveSingular προσαγορεύσωμαι προσαγορεύσῃ προσαγορεύσηται
Dual προσαγορεύσησθον προσαγορεύσησθον
Plural προσαγορευσώμεθα προσαγορεύσησθε προσαγορεύσωνται
OptativeSingular προσαγορευσαίμην προσαγορεύσαιο προσαγορεύσαιτο
Dual προσαγορεύσαισθον προσαγορευσαίσθην
Plural προσαγορευσαίμεθα προσαγορεύσαισθε προσαγορεύσαιντο
ImperativeSingular προσαγόρευσαι προσαγορευσάσθω
Dual προσαγορεύσασθον προσαγορευσάσθων
Plural προσαγορεύσασθε προσαγορευσάσθων
Infinitive προσαγορεύσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσαγορευσαμενος προσαγορευσαμενου προσαγορευσαμενη προσαγορευσαμενης προσαγορευσαμενον προσαγορευσαμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • Εἶτ̓ οὐκ ἤρκεσε τὸ πλανᾶσθαι περὶ τὴν τοῦ Θεοῦ γνῶσιν, ἀλλὰ καὶ μεγάλῳ ζῶντεσ ἀγνοίασ πολέμῳ τὰ τοσαῦτα κακὰ εἰρήνην προσαγορεύουσιν. (Septuagint, Liber Sapientiae 14:22)
  • τῶν δὲ ἀπὸ τῆσ Ῥωμαίων βουλῆσ τισ Ἀθήνησιν υἱὸν αὐτῷ δείξασ πάνυ ὡραῖον, θηλυδρίαν δὲ καὶ διακεκλασμένον, Προσαγορεύει σε, ἔφη, ὁ ἐμὸσ υἱὸσ οὑτοσί, καὶ ὁ Δημῶναξ, Καλόσ, ἔφη, καὶ σοῦ ἄξιοσ καὶ τῇ μητρὶ ὅμοιοσ. (Lucian, (no name) 18:1)
  • ὦνθρωπε βούλει μὴ προσαγορεύειν ἐμέ; (Aristotle, Acharnians, Episode 1:21)
  • Χοροῦ χαίρειν μὲν ὑμᾶσ ἐστιν ὦνδρεσ δημόται ἀρχαῖον ἤδη προσαγορεύειν καὶ σαπρόν· (Aristotle, Plutus, Lyric-Scene, antistrophe 2b 1:1)
  • ἀμέλει τὰ λιμναῖα καὶ ὅσα στάσιμα τῶν ὑδάτων καί τινα ἐν ἀδιεξόδοισ ἐγκαθήμενα κοιλότησι μοχθηρά, καὶ τελευτῶντα σήπεται τῷ κινήσεωσ ἥκιστα μετέχειν, ἣ τὸ θερμὸν ἐν ἑκάστοισ ῥιπίζουσα τηρεῖ περὶ τὰ μάλιστα φερόμενα καὶ ῥέοντα τῶν ὑδάτων, διὰ τὴν κίνησιν συνεχομένησ τῆσ θερμότητοσ, οὕτω καὶ προσαγορεύομεν, ζῆν λέγοντεσ. (Plutarch, Aquane an ignis sit utilior, chapter, section 9 2:1)
  • πατέρα δή σε χρηστὸν προσαγορεύω, τιμιωτέραν οὐκ ἔχων προσηγορίαν, ἐπεὶ τῆσ γε τοῦ τεκόντοσ χάριτοσ μείζων ἡ παρὰ σοῦ χάρισ αὕτη. (Plutarch, Fabius Maximus, chapter 13 4:4)
  • καὶ νῦν τὴν μὲν Ἀφροδίτην, ὅπῃ ἐκείνῃ φίλον, ταύτῃ προσαγορεύω· (Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, 10:2)
  • " καὶ μέντοι καὶ τοὺσ δυναμένουσ αὐτὸ δρᾶν εἰ μὲν ὀρθῶσ ἢ μὴ προσαγορεύω, θεὸσ οἶδε, καλῶ δὲ οὖν μέχρι τοῦδε διαλεκτικούσ. (Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, 262:3)
  • εἰ δὲ νῦν ἀληθῶσ ταύτην τὴν ἐπιστήμην ἔχετον, ἵλεω εἶτον ‐ ἀτεχνῶσ γὰρ ἔγωγε σφὼ ὥσπερ θεὼ προσαγορεύω, συγγνώμην δεόμενοσ ἔχειν μοι τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων. (Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, 22:5)
  • ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη καὶ τὸ ὅσιον εἶναι, καὶ συλλήβδην ἓν αὐτὸ προσαγορεύω εἶναι ἀνδρὸσ ἀρετήν ‐ εἰ τοῦτ’ ἐστὶν οὗ δεῖ πάντασ μετέχειν καὶ μετὰ τούτου πάντ’ ἄνδρα, ἐάν τι καὶ ἄλλο βούληται μανθάνειν ἢ πράττειν, οὕτω πράττειν, ἄνευ δὲ τούτου μή, ἢ τὸν μὴ μετέχοντα καὶ διδάσκειν καὶ κολάζειν καὶ παῖδα καὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα, ἑώσπερ ἂν κολαζόμενοσ βελτίων γένηται, ὃσ δ’ ἂν μὴ ὑπακούῃ κολαζόμενοσ καὶ διδασκόμενοσ, ὡσ ἀνίατον ὄντα τοῦτον ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων ἢ ἀποκτείνειν ‐ εἰ οὕτω μὲν ἔχει, οὕτω δ’ αὐτοῦ πεφυκότοσ οἱ ἀγαθοὶ ἄνδρεσ εἰ τὰ μὲν ἄλλα διδάσκονται τοὺσ ὑεῖσ, τοῦτο δὲ μή, σκέψαι ὡσ θαυμασίωσ γίγνονται οἱ ἀγαθοί. (Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, 131:1)

Synonyms

  1. to address

  2. to address or greet as

  3. to call by name

Related

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION