- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀναγορεύω?

Non-contract Verb; Transliteration: anagoreuō

Principal Part: ἀναγορεύω

Structure: ἀν (Prefix) + ἀγορεύ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: fut. and aor. are mostly supplied by ἀν-ερῶ, ἀν-εῖπον.

Sense

  1. to proclaim publicly, to be proclaimed

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀναγορεύω ἀναγορεύεις ἀναγορεύει
Dual ἀναγορεύετον ἀναγορεύετον
Plural ἀναγορεύομεν ἀναγορεύετε ἀναγορεύουσι(ν)
SubjunctiveSingular ἀναγορεύω ἀναγορεύῃς ἀναγορεύῃ
Dual ἀναγορεύητον ἀναγορεύητον
Plural ἀναγορεύωμεν ἀναγορεύητε ἀναγορεύωσι(ν)
OptativeSingular ἀναγορεύοιμι ἀναγορεύοις ἀναγορεύοι
Dual ἀναγορεύοιτον ἀναγορευοίτην
Plural ἀναγορεύοιμεν ἀναγορεύοιτε ἀναγορεύοιεν
ImperativeSingular ἀναγόρευε ἀναγορευέτω
Dual ἀναγορεύετον ἀναγορευέτων
Plural ἀναγορεύετε ἀναγορευόντων, ἀναγορευέτωσαν
Infinitive ἀναγορεύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀναγορευων ἀναγορευοντος ἀναγορευουσα ἀναγορευουσης ἀναγορευον ἀναγορευοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀναγορεύομαι ἀναγορεύει, ἀναγορεύῃ ἀναγορεύεται
Dual ἀναγορεύεσθον ἀναγορεύεσθον
Plural ἀναγορευόμεθα ἀναγορεύεσθε ἀναγορεύονται
SubjunctiveSingular ἀναγορεύωμαι ἀναγορεύῃ ἀναγορεύηται
Dual ἀναγορεύησθον ἀναγορεύησθον
Plural ἀναγορευώμεθα ἀναγορεύησθε ἀναγορεύωνται
OptativeSingular ἀναγορευοίμην ἀναγορεύοιο ἀναγορεύοιτο
Dual ἀναγορεύοισθον ἀναγορευοίσθην
Plural ἀναγορευοίμεθα ἀναγορεύοισθε ἀναγορεύοιντο
ImperativeSingular ἀναγορεύου ἀναγορευέσθω
Dual ἀναγορεύεσθον ἀναγορευέσθων
Plural ἀναγορεύεσθε ἀναγορευέσθων, ἀναγορευέσθωσαν
Infinitive ἀναγορεύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀναγορευομενος ἀναγορευομενου ἀναγορευομενη ἀναγορευομενης ἀναγορευομενον ἀναγορευομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • "καίτοι πολὺν χρόνον αὐτὸς ἑαυτὸν ἀνηγόρευε Δημοκρίτειον ὁ Ἐπίκουρος, ὡς ἄλλοι τε λέγουσι καὶ Λεοντεύς, εἷς τῶν ἐπ ἄκρον Ἐπικούρου μαθητῶν, πρὸς Λυκόφρονα γράφων τιμᾶσθαὶ τέ φησι τὸν Δημόκριτον ὑπ Ἐπικούρου διὰ τὸ πρότερον ἅψασθαι τῆς ὀρθῆς γνώσεως, καὶ τὸ σύνολον τὴν πραγματείαν Δημοκρίτειον προσαγορεύεσθαι διὰ τὸ περιπεσεῖν αὐτὸν πρότερον ταῖς ἀρχαῖς περὶ φύσεως ὁ δὲ Μητρόδωρος ἄντικρυς περὶ φιλοσοφίας εἴρηκεν, ὡς, εἰ μὴ προκαθηγήσατο Δημόκριτος, οὐκ ἂν προῆλθεν Ἐπίκουρος ἐπὶ τὴν σοφίαν. (Plutarch, Adversus Colotem, section 35)
  • καὶ ἀναγορεύει ὁ κήρυξ τὸν ἀριθμὸν τῶν ψήφων, τοῦ μὲν διώκοντος τὰς τετρυπημένας, τοῦ δὲ φεύγοντος τὰς πλήρεις: (Aristotle, Athenian Constitution, work Ath. Pol., chapter 69 1:3)
  • οὐ μὴν ἀλλὰ τῷ Μαρίῳ προσετίθετο σύμπαν τὸ ἔργον ἥ τε προτέρα νίκη καὶ τὸ πρόσχημα τῆς ἀρχῆς, μάλιστα δὲ οἱ πολλοὶ κτίστην τε Ῥώμης τρίτον ἐκεῖνον ἀνηγόρευον, ὡς οὐχ ἥττονα τοῦ Κελτικοῦ τοῦτον ἀπεωσμένον τὸν κίνδυνον, εὐθυμούμενοί τε μετὰ παίδων καὶ γυναικῶν ἕκαστοι κατ οἶκον ἅμα τοῖς θεοῖς καὶ Μαρίῳ δείπνου καὶ λοιβῆς ἀπήρχοντο, καὶ θριαμβεύειν μόνον ἠξίουν ἀμφοτέρους τοὺς θριάμβους. (Plutarch, Caius Marius, chapter 27 5:1)
  • Οὐεργίνιος δὲ ταγμάτων ἐπιστατῶν δυνατωτάτων πολλάκις αὐτὸν ἀναγορευόντων αὐτοκράτορα καὶ βιαζομένων οὔτε αὐτὸς ἔφη λήψεσθαι τὴν ἡγεμονίαν οὔτε ἄλλῳ περιόψεσθαι διδομένην, ὃν ἂν μὴ ἡ σύγκλητος ἕληται. (Plutarch, Galba, chapter 6 2:1)
  • καὶ Καίσαρα καὶ Σεβαστὸν ἀνηγόρευον, ἔτι τῶν νεκρῶν ἀκεφάλων ἐν ταῖς ὑπατικαῖς ἐσθῆσιν ἐρριμμένων ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς. (Plutarch, Galba, chapter 28 1:3)

Synonyms

  1. to proclaim publicly

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION