Ancient Greek-English Dictionary

ἀναγορεύω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ἀναγορεύω

Structure: ἀν (Prefix) + ἀγορεύ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: fut. and aor. are mostly supplied by a)n-erw=, a)n-ei=pon.

Sense

  1. to proclaim publicly, to be proclaimed

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀναγορεύω ἀναγορεύεις ἀναγορεύει
Dual ἀναγορεύετον ἀναγορεύετον
Plural ἀναγορεύομεν ἀναγορεύετε ἀναγορεύουσιν*
SubjunctiveSingular ἀναγορεύω ἀναγορεύῃς ἀναγορεύῃ
Dual ἀναγορεύητον ἀναγορεύητον
Plural ἀναγορεύωμεν ἀναγορεύητε ἀναγορεύωσιν*
OptativeSingular ἀναγορεύοιμι ἀναγορεύοις ἀναγορεύοι
Dual ἀναγορεύοιτον ἀναγορευοίτην
Plural ἀναγορεύοιμεν ἀναγορεύοιτε ἀναγορεύοιεν
ImperativeSingular ἀναγόρευε ἀναγορευέτω
Dual ἀναγορεύετον ἀναγορευέτων
Plural ἀναγορεύετε ἀναγορευόντων, ἀναγορευέτωσαν
Infinitive ἀναγορεύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀναγορευων ἀναγορευοντος ἀναγορευουσα ἀναγορευουσης ἀναγορευον ἀναγορευοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀναγορεύομαι ἀναγορεύει, ἀναγορεύῃ ἀναγορεύεται
Dual ἀναγορεύεσθον ἀναγορεύεσθον
Plural ἀναγορευόμεθα ἀναγορεύεσθε ἀναγορεύονται
SubjunctiveSingular ἀναγορεύωμαι ἀναγορεύῃ ἀναγορεύηται
Dual ἀναγορεύησθον ἀναγορεύησθον
Plural ἀναγορευώμεθα ἀναγορεύησθε ἀναγορεύωνται
OptativeSingular ἀναγορευοίμην ἀναγορεύοιο ἀναγορεύοιτο
Dual ἀναγορεύοισθον ἀναγορευοίσθην
Plural ἀναγορευοίμεθα ἀναγορεύοισθε ἀναγορεύοιντο
ImperativeSingular ἀναγορεύου ἀναγορευέσθω
Dual ἀναγορεύεσθον ἀναγορευέσθων
Plural ἀναγορεύεσθε ἀναγορευέσθων, ἀναγορευέσθωσαν
Infinitive ἀναγορεύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀναγορευομενος ἀναγορευομενου ἀναγορευομενη ἀναγορευομενης ἀναγορευομενον ἀναγορευομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • λ ἔτυχεν, ἧσ ἔχομεν πρὸσ πᾶν ἔθνοσ φιλανθρωπίασ ἐπὶ τοσοῦτον, ὥστε ἀναγορεύεσθαι ἡμῶν πατέρα καὶ προσκυνούμενον ὑπὸ πάντων τὸ δεύτερον τοῦ βασιλικοῦ θρόνου πρόσωπον διατελεῖν. (Septuagint, Liber Esther 8:23)
  • διὸ καὶ τῶν βασιλέων τοὺσ μὴ θεοὺσ μηδὲ παῖδασ θεῶν ἀναγορεύεσθαι θέλοντασ ἀλλὰ Φιλαδέλφουσ ἢ φιλομήτορασ ἢ Εὐεργέτασ ἢ Θεοφιλεῖσ, οὐκ ἤχθοντο ταῖσ καλαῖσ μὲν ἀνθρωπικαῖσ δὲ ταύταισ προσηγορίαισ τιμῶντεσ. (Plutarch, De Se Ipsum Citra Invidiam Laudando, section 12 12:1)
  • καὶ γὰρ ἦν ἀνὴρ φιλόπατρισ καὶ πολὺν ἔχων ἵμερον τοῦ κατελθεῖν ἀλλὰ δυσπραγῶν μὲν ἠνδραγάθει καὶ ταπεινὸν οὐδὲν ἔπραττε πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ, ἐν δὲ ταῖσ νίκαισ διεπέμπετο πρὸσ Μέτελλον καὶ πρὸσ Πομπήϊον ἕτοιμοσ ὢν τὰ ὅπλα καταθέσθαι καὶ βιοῦν ἰδιώτησ καθόδου τυχών μᾶλλον γὰρ ἐθέλειν ἀσημότατοσ ἐν Ῥώμῃ πολίτησ ἢ φεύγων τὴν ἑαυτοῦ πάντων ὁμοῦ τῶν ἄλλων αὐτοκράτωρ ἀναγορεύεσθαι. (Plutarch, Sertorius, chapter 22 5:1)
  • ὃ δ’ ἦν ἐπιφθονώτατον, προξενίασ εὑρημένοι τινὲσ ἐν ταῖσ ἔξω πόλεσι, διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι ὅτι στεφανοῖ αὐτοὺσ ὁ δῆμοσ, εἰ οὕτω τύχοι, ὁ τῶν Ῥοδίων ἢ Χίων ἢ καί τινοσ ἄλλησ πόλεωσ, ἀρετῆσ ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίασ. (Aeschines, Speeches, , section 421)

Synonyms

  1. to proclaim publicly

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION