Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀγορεύω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀγορεύω

Structure: ἀγορεύ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: a)gora/

Sense

  1. to speak in the assembly, harangue, speak, to speak, to address the people?
  2. counsel
  3. to proclaim, declare, mention, to have, proclaimed, tells a tale of
  4. to be spoken

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀγορεύω ἀγορεύεις ἀγορεύει
Dual ἀγορεύετον ἀγορεύετον
Plural ἀγορεύομεν ἀγορεύετε ἀγορεύουσιν*
SubjunctiveSingular ἀγορεύω ἀγορεύῃς ἀγορεύῃ
Dual ἀγορεύητον ἀγορεύητον
Plural ἀγορεύωμεν ἀγορεύητε ἀγορεύωσιν*
OptativeSingular ἀγορεύοιμι ἀγορεύοις ἀγορεύοι
Dual ἀγορεύοιτον ἀγορευοίτην
Plural ἀγορεύοιμεν ἀγορεύοιτε ἀγορεύοιεν
ImperativeSingular ἀγόρευε ἀγορευέτω
Dual ἀγορεύετον ἀγορευέτων
Plural ἀγορεύετε ἀγορευόντων, ἀγορευέτωσαν
Infinitive ἀγορεύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀγορευων ἀγορευοντος ἀγορευουσα ἀγορευουσης ἀγορευον ἀγορευοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀγορεύομαι ἀγορεύει, ἀγορεύῃ ἀγορεύεται
Dual ἀγορεύεσθον ἀγορεύεσθον
Plural ἀγορευόμεθα ἀγορεύεσθε ἀγορεύονται
SubjunctiveSingular ἀγορεύωμαι ἀγορεύῃ ἀγορεύηται
Dual ἀγορεύησθον ἀγορεύησθον
Plural ἀγορευώμεθα ἀγορεύησθε ἀγορεύωνται
OptativeSingular ἀγορευοίμην ἀγορεύοιο ἀγορεύοιτο
Dual ἀγορεύοισθον ἀγορευοίσθην
Plural ἀγορευοίμεθα ἀγορεύοισθε ἀγορεύοιντο
ImperativeSingular ἀγορεύου ἀγορευέσθω
Dual ἀγορεύεσθον ἀγορευέσθων
Plural ἀγορεύεσθε ἀγορευέσθων, ἀγορευέσθωσαν
Infinitive ἀγορεύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀγορευομενος ἀγορευομενου ἀγορευομενη ἀγορευομενης ἀγορευομενον ἀγορευομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τίσ ἀγορεύειν βούλεται τῶν τελείων θεῶν οἷσ ἔξεστιν ; (Lucian, Deorum concilium, (no name) 1:3)
  • ἀλλά σ’ ἄνωγα φράζεσθαι τάδε πάντα μετὰ φρεσίν, ὡσ ἀγορεύω. (Hesiod, Works and Days, Book WD 75:11)
  • οὐκ ἠγόρευον; (Aristotle, Acharnians, Prologue 1:19)
  • τίσ ἀγορεύειν βούλεται; (Aristotle, Acharnians, Prologue 2:3)
  • τίσ ἀγορεύειν βούλεται; (Aristotle, Thesmophoriazusae, Lyric-Scene6)
  • θεὸσ ὢν θνητοῖσ ἀγορεύω. (Euripides, episode, anapests 1:22)
  • ἀγορεύω τινὶ ἐμὲ μὴ βασανίζειν ἀθάνατον ὄντ’· (Aristotle, Frogs, Lyric-Scene, iambics22)
  • ἢν ὀπταὶ δὲ δύ’ ὦσ1’, ἑφθῇ κλαίειν ἀγορεύω. (Athenaeus, The Deipnosophists, book 1, chapter 8 3:3)
  • ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρεσ σύσσιτοι, οὐ κατὰ τὰσ Μεταγένουσ Αὔρασ ἢ τὸν Ἀρισταγόρου Μαμμάκυθον ὑμῖν ὀρχηστρίδασ εἶπον ἑταίρασ ὡραίασ πρότερον, νῦν δ’ οὐχ ὑμῖν ἀγορεύω ἄρτι χνοαζούσασ αὐλητρίδασ, αἵ τε τάχιστα ἀνδρῶν φορτηγῶν ὑπὸ γούνατα μισθοῦ ἔλυσαν, ἀλλὰ περὶ τῶν ὄντωσ ἑταιρῶν τὸν λόγον πεποίημαι, τουτέστιν τῶν φιλίαν ἄδολον συντηρεῖν δυναμένων, ἃσ ὁ Κύνουλκοσ τολμᾷ λοιδορεῖν, μόνασ τῶν ἄλλων γυναικῶν τῷ τῆσ φιλίασ ὀνόματι προσηγορευμένασ, ἢ ἀπὸ τῆσ παρὰ τοῖσ Ἀθηναίοισ καλουμένησ Ἑταίρασ τῆσ Ἀφροδίτησ, περὶ ἧσ φησιν ὁ Ἀθηναῖοσ Ἀπολλόδωροσ ἐν τοῖσ περὶ Θεῶν οὕτωσ· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 13, book 13, chapter 281)

Synonyms

  1. to speak in the assembly

  2. counsel

  3. to be spoken

Related

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION