Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κλῄζω

Structure: κλῄζ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: kle/w


  1. to make famous, to celebrate in song, laud, to be spoken of, talked of
  2. to name, call, is, called


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κλῄζω κλῄζεις κλῄζει
Dual κλῄζετον κλῄζετον
Plural κλῄζομεν κλῄζετε κλῄζουσιν*
SubjunctiveSingular κλῄζω κλῄζῃς κλῄζῃ
Dual κλῄζητον κλῄζητον
Plural κλῄζωμεν κλῄζητε κλῄζωσιν*
OptativeSingular κλῄζοιμι κλῄζοις κλῄζοι
Dual κλῄζοιτον κλῃζοίτην
Plural κλῄζοιμεν κλῄζοιτε κλῄζοιεν
ImperativeSingular κλῄζε κλῃζέτω
Dual κλῄζετον κλῃζέτων
Plural κλῄζετε κλῃζόντων, κλῃζέτωσαν
Infinitive κλῄζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κλῃζων κλῃζοντος κλῃζουσα κλῃζουσης κλῃζον κλῃζοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κλῄζομαι κλῄζει, κλῄζῃ κλῄζεται
Dual κλῄζεσθον κλῄζεσθον
Plural κλῃζόμεθα κλῄζεσθε κλῄζονται
SubjunctiveSingular κλῄζωμαι κλῄζῃ κλῄζηται
Dual κλῄζησθον κλῄζησθον
Plural κλῃζώμεθα κλῄζησθε κλῄζωνται
OptativeSingular κλῃζοίμην κλῄζοιο κλῄζοιτο
Dual κλῄζοισθον κλῃζοίσθην
Plural κλῃζοίμεθα κλῄζοισθε κλῄζοιντο
ImperativeSingular κλῄζου κλῃζέσθω
Dual κλῄζεσθον κλῃζέσθων
Plural κλῄζεσθε κλῃζέσθων, κλῃζέσθωσαν
Infinitive κλῄζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κλῃζομενος κλῃζομενου κλῃζομενη κλῃζομενης κλῃζομενον κλῃζομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • δμῳαὶ δὲ τίνων κλῄζεσθε δόμων; (Euripides, Ion, choral, antistrophe 215)
  • πάλαι πάλαι δὴ τήνδ’ ἐγὼ κλῄζω πόλιν. (Aristotle, Birds, Lyric-Scene, lyric12)
  • ὡσ σὲ νῦν μὲν ἥδε γῆ σωτῆρα κλῄζει τῆσ πάροσ προθυμίασ· (Sophocles, Oedipus Tyrannus, episode 2:11)
  • τόνδε πολυκτέανον καὶ πλούσιον ἐστι δίκαιον κλῄζειν, ὃσ χρῆσθαι τοῖσ ἀγαθοῖσ δύναται. (Unknown, Greek Anthology, Volume IV, book 10, chapter 413)
  • εἰσ βαλανεῖον ἐκπύρωτον τοῦτο πυρὰν μᾶλλον κλῄζειν δεῖ, κοὐ βαλανεῖον, ἥν ποθ’ ὁ Πηλείδησ ἧψε Μενοιτιάδῃ, ἢ τὸν Μηδείησ στέφανον, τὸν % γείτονα Ἐρινὺσ ἐν θαλάμοισ Γλαύκησ εἵνεκεν Αἰσονίδου. (Unknown, Greek Anthology, Volume IV, book 11, chapter 4111)
  • ἐδόκουν δὲ καὶ τοὺσ παῖδασ ᾄδειν τὸ ἀρχαῖον ᾆσμα, οὗ ἡ ἀρχή ἐστι Δία τὸν πάντων ὕπατον κλῄζω· (Aristides, Aelius, Orationes, 8:16)


  1. to name


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool