Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κικλήσκω

Structure: κικλήσκ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: poet. redupl. form of kale/w


  1. to call, summon
  2. to call on, invoke, implore
  3. to accost, address
  4. to name, call by name, there is, called


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κικλήσκω κικλήσκεις κικλήσκει
Dual κικλήσκετον κικλήσκετον
Plural κικλήσκομεν κικλήσκετε κικλήσκουσιν*
SubjunctiveSingular κικλήσκω κικλήσκῃς κικλήσκῃ
Dual κικλήσκητον κικλήσκητον
Plural κικλήσκωμεν κικλήσκητε κικλήσκωσιν*
OptativeSingular κικλήσκοιμι κικλήσκοις κικλήσκοι
Dual κικλήσκοιτον κικλησκοίτην
Plural κικλήσκοιμεν κικλήσκοιτε κικλήσκοιεν
ImperativeSingular κίκλησκε κικλησκέτω
Dual κικλήσκετον κικλησκέτων
Plural κικλήσκετε κικλησκόντων, κικλησκέτωσαν
Infinitive κικλήσκειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κικλησκων κικλησκοντος κικλησκουσα κικλησκουσης κικλησκον κικλησκοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κικλήσκομαι κικλήσκει, κικλήσκῃ κικλήσκεται
Dual κικλήσκεσθον κικλήσκεσθον
Plural κικλησκόμεθα κικλήσκεσθε κικλήσκονται
SubjunctiveSingular κικλήσκωμαι κικλήσκῃ κικλήσκηται
Dual κικλήσκησθον κικλήσκησθον
Plural κικλησκώμεθα κικλήσκησθε κικλήσκωνται
OptativeSingular κικλησκοίμην κικλήσκοιο κικλήσκοιτο
Dual κικλήσκοισθον κικλησκοίσθην
Plural κικλησκοίμεθα κικλήσκοισθε κικλήσκοιντο
ImperativeSingular κικλήσκου κικλησκέσθω
Dual κικλήσκεσθον κικλησκέσθων
Plural κικλήσκεσθε κικλησκέσθων, κικλησκέσθωσαν
Infinitive κικλήσκεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κικλησκομενος κικλησκομενου κικλησκομενη κικλησκομενης κικλησκομενον κικλησκομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • κακοὺσ μὲν ἀνακαλῶ τοὺσ συμμάχουσ, ὅμωσ δ’ ἔχει τι σχῆμα κικλήσκειν θεούσ, ὅταν τισ ἡμῶν δυστυχῆ λάβῃ τύχην. (Euripides, The Trojan Women, episode, iambic10)
  • οἶσθα Κεκροπίασ πέτρασ πρόσβορρον ἄντρον, ἃσ Μακρὰσ κικλήσκομεν; (Euripides, Ion, episode, lyric 3:12)
  • ὑψιμέδοντα μὲν θεῶν Ζῆνα τύραννον ἐσ χορὸν πρῶτα μέγαν κικλήσκω· (Aristotle, Clouds, Parabasis, strophe1)
  • κέστραν μὲν ὔμμεσ ὡττικοὶ κικλήσκετε. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 122 1:5)
  • Φάρον δέ ἑ κικλήσκουσιν. (Plutarch, Alexander, chapter 26 3:3)
  • τίν’ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι; (Aeschylus, Suppliant Women, episode 2:10)
  • τὸν χρυσομίτραν τε κικλήσκω, τᾶσδ’ ἐπώνυμον γᾶσ, οἰνῶπα Βάκχον εὐιόν, Μαινάδων ὁμόστολον, πελασθῆναι φλέγοντ’ ἀγλαῶπι πεύκᾳ ’πὶ τὸν ἀπότιμον ἐν θεοῖσ θεόν. (Sophocles, Oedipus Tyrannus, choral, antistrophe 32)
  • σέ τοι κικλήσκω τὸν αἰένυπνον. (Sophocles, Oedipus at Colonus, choral, antistrophe 13)
  • ἀτὰρ ἠδὲ ξυνάγεται ἐσ σμικρὸν ἡ κούρη, εὖτε φθίσιν ἣν ἠδὲ μυδρίησιν ἐγὼ κικλήσκω. (Aretaeus, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., , 122)


  1. to call

  2. to call on

  3. to accost

  4. to name


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool