Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: καταστρέφω καταστρέψω

Structure: κατα (Prefix) + στρέφ (Stem) + ω (Ending)


  1. to turn down, trample on, to turn the soil
  2. to upset, overturn
  3. to subject to oneself, to subdue, subdued and made
  4. to be subdued, am constrained to
  5. to turn back, bring back
  6. to turn round, bring to an end, to come to an end, die
  7. to twist up, a close periodic


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταστρέφω καταστρέφεις καταστρέφει
Dual καταστρέφετον καταστρέφετον
Plural καταστρέφομεν καταστρέφετε καταστρέφουσιν*
SubjunctiveSingular καταστρέφω καταστρέφῃς καταστρέφῃ
Dual καταστρέφητον καταστρέφητον
Plural καταστρέφωμεν καταστρέφητε καταστρέφωσιν*
OptativeSingular καταστρέφοιμι καταστρέφοις καταστρέφοι
Dual καταστρέφοιτον καταστρεφοίτην
Plural καταστρέφοιμεν καταστρέφοιτε καταστρέφοιεν
ImperativeSingular καταστρέφε καταστρεφέτω
Dual καταστρέφετον καταστρεφέτων
Plural καταστρέφετε καταστρεφόντων, καταστρεφέτωσαν
Infinitive καταστρέφειν
Participle MasculineFeminineNeuter
καταστρεφων καταστρεφοντος καταστρεφουσα καταστρεφουσης καταστρεφον καταστρεφοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταστρέφομαι καταστρέφει, καταστρέφῃ καταστρέφεται
Dual καταστρέφεσθον καταστρέφεσθον
Plural καταστρεφόμεθα καταστρέφεσθε καταστρέφονται
SubjunctiveSingular καταστρέφωμαι καταστρέφῃ καταστρέφηται
Dual καταστρέφησθον καταστρέφησθον
Plural καταστρεφώμεθα καταστρέφησθε καταστρέφωνται
OptativeSingular καταστρεφοίμην καταστρέφοιο καταστρέφοιτο
Dual καταστρέφοισθον καταστρεφοίσθην
Plural καταστρεφοίμεθα καταστρέφοισθε καταστρέφοιντο
ImperativeSingular καταστρέφου καταστρεφέσθω
Dual καταστρέφεσθον καταστρεφέσθων
Plural καταστρέφεσθε καταστρεφέσθων, καταστρεφέσθωσαν
Infinitive καταστρέφεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καταστρεφομενος καταστρεφομενου καταστρεφομενη καταστρεφομενης καταστρεφομενον καταστρεφομενου

Future tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταστρέψω καταστρέψεις καταστρέψει
Dual καταστρέψετον καταστρέψετον
Plural καταστρέψομεν καταστρέψετε καταστρέψουσιν*
OptativeSingular καταστρέψοιμι καταστρέψοις καταστρέψοι
Dual καταστρέψοιτον καταστρεψοίτην
Plural καταστρέψοιμεν καταστρέψοιτε καταστρέψοιεν
Infinitive καταστρέψειν
Participle MasculineFeminineNeuter
καταστρεψων καταστρεψοντος καταστρεψουσα καταστρεψουσης καταστρεψον καταστρεψοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταστρέψομαι καταστρέψει, καταστρέψῃ καταστρέψεται
Dual καταστρέψεσθον καταστρέψεσθον
Plural καταστρεψόμεθα καταστρέψεσθε καταστρέψονται
OptativeSingular καταστρεψοίμην καταστρέψοιο καταστρέψοιτο
Dual καταστρέψοισθον καταστρεψοίσθην
Plural καταστρεψοίμεθα καταστρέψοισθε καταστρέψοιντο
Infinitive καταστρέψεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καταστρεψομενος καταστρεψομενου καταστρεψομενη καταστρεψομενης καταστρεψομενον καταστρεψομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • καὶ κέκραγασ, ὥσπερ ἀεὶ τὴν πόλιν καταστρέφει; (Aristotle, Parodos, trochees24)
  • οὐ γὰρ ἀνῆκεν ἐκ τῆσ Ἑλλάδοσ ἀπηλλαγμένον, ἀλλ’ ὥσπερ ἐκ ποδὸσ διώκων, πρὶν διαπνεῦσαι καὶ στῆναι τοὺσ βαρβάρουσ, τὰ μὲν ἐπόρθει καὶ κατεστρέφετο, τὰ δὲ ἀφίστη καὶ προσήγετο τοῖσ Ἕλλησιν, ὥστε τὴν ἀπ’ Ιὠνίασ Ἀσίαν ἄχρι Παμφυλίασ παντάπασι Περσικῶν ὅπλων ἐρημῶσαι. (Plutarch, , chapter 12 1:2)
  • ὑπερβάλλει δὲ θειότητι πάντωσ καὶ τύχῃ τὰ τῆσ φήμησ, ἦν μὲν γὰρ ἡμέρα τετάρτη νενικημένῳ Περσεῖ περὶ Πύδναν, ἐν δὲ τῇ Ῥώμῃ τοῦ δήμου θεωροῦντοσ ἱππικοὺσ ἀγῶνασ ἐξαίφνησ ἐνέπεσε λόγοσ εἰσ τὸ πρῶτον τοῦ θεάτρου μέροσ ὡσ Αἰμίλιοσ μεγάλῃ μάχῃ νενικηκὼσ Περσέα καταστρέφοιτο σύμπασαν Μακεδονίαν. (Plutarch, Aemilius Paulus, chapter 24 2:1)
  • "συνετῶν γάρ ἐστιν ἀνδρῶν ἐμμένειν τοῖσ παλαιοῖσ ζηλώμασιν δι’ ὧν στρατευόμενοι κατεστρέφοντο τοὺσ ἄλλουσ, λαμβάνοντεσ ἅμα τοῖσ δοριαλώτοισ καὶ εἴ τι χρήσιμον καὶ καλὸν ὑπῆρχε παρ’ ἐκείνοισ εἰσ μίμησιν· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 10419)
  • τεμὼν δὲ λεπτὴν τῆσ χλόησ καὶ πλείονα, κἂν ᾖ δικότυλοσ λήκυθοσ, καταστρέφω. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 41 4:2)


  1. to upset

  2. to subject to oneself

  3. to be subdued

  4. to turn back

  5. to turn round

  6. to twist up



Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool