Ancient Greek-English Dictionary Language

ἐκβαίνω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ἐκβαίνω ἐκβήσομαι ἐξέβην

Structure: ἐκ (Prefix) + βαίν (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to step out of or off from, to disembark, dismount
  2. to go out of
  3. to outstep, overstep
  4. to come out, come to pass, turn out, to be fulfilled, to prove, likely to happen
  5. to go out of due bounds, to go far
  6. to make to go out, to put out of

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκβαίνω ἐκβαίνεις ἐκβαίνει
Dual ἐκβαίνετον ἐκβαίνετον
Plural ἐκβαίνομεν ἐκβαίνετε ἐκβαίνουσιν*
SubjunctiveSingular ἐκβαίνω ἐκβαίνῃς ἐκβαίνῃ
Dual ἐκβαίνητον ἐκβαίνητον
Plural ἐκβαίνωμεν ἐκβαίνητε ἐκβαίνωσιν*
OptativeSingular ἐκβαίνοιμι ἐκβαίνοις ἐκβαίνοι
Dual ἐκβαίνοιτον ἐκβαινοίτην
Plural ἐκβαίνοιμεν ἐκβαίνοιτε ἐκβαίνοιεν
ImperativeSingular ἐκβαίνε ἐκβαινέτω
Dual ἐκβαίνετον ἐκβαινέτων
Plural ἐκβαίνετε ἐκβαινόντων, ἐκβαινέτωσαν
Infinitive ἐκβαίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκβαινων ἐκβαινοντος ἐκβαινουσα ἐκβαινουσης ἐκβαινον ἐκβαινοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκβαίνομαι ἐκβαίνει, ἐκβαίνῃ ἐκβαίνεται
Dual ἐκβαίνεσθον ἐκβαίνεσθον
Plural ἐκβαινόμεθα ἐκβαίνεσθε ἐκβαίνονται
SubjunctiveSingular ἐκβαίνωμαι ἐκβαίνῃ ἐκβαίνηται
Dual ἐκβαίνησθον ἐκβαίνησθον
Plural ἐκβαινώμεθα ἐκβαίνησθε ἐκβαίνωνται
OptativeSingular ἐκβαινοίμην ἐκβαίνοιο ἐκβαίνοιτο
Dual ἐκβαίνοισθον ἐκβαινοίσθην
Plural ἐκβαινοίμεθα ἐκβαίνοισθε ἐκβαίνοιντο
ImperativeSingular ἐκβαίνου ἐκβαινέσθω
Dual ἐκβαίνεσθον ἐκβαινέσθων
Plural ἐκβαίνεσθε ἐκβαινέσθων, ἐκβαινέσθωσαν
Infinitive ἐκβαίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐκβαινομενος ἐκβαινομενου ἐκβαινομενη ἐκβαινομενης ἐκβαινομενον ἐκβαινομενου

Future tense

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἵπποσ ἀδάμαστοσ ἀποβαίνει σκληρόσ, καὶ υἱὸσ ἀνειμένοσ ἐκβαίνει προαλήσ. (Septuagint, Liber Sirach 30:8)
  • ἀπὸ λύπησ γὰρ ἐκβαίνει θάνατοσ, καὶ λύπη καρδίασ κάμψει ἰσχύν. (Septuagint, Liber Sirach 38:18)
  • τότε δὲ μερίσασ αὐτὰσ κατὰ κεφάλαια καὶ παρ’ ἕκαστον αὐτῶν τὰσ πίστεισ παρατιθεὶσ ἐκμηκύνει τε μᾶλλον καὶ ἐκβαίνει τὸ τῆσ διηγήσεωσ σχῆμα, τῷ συμφέροντι χρώμενοσ. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 145)
  • ἀλλ’ ἐκ λόγου γὰρ ἄλλοσ ἐκβαίνει λόγοσ, τίν’ αὖ δέδορκα τόνδ’ Ἀχαιϊκὸν λάτριν στείχοντα καινῶν ἄγγελον βουλευμάτων; (Euripides, The Trojan Women, episode, antistrophe 3 3:18)
  • ἄλλαισ δ’ ἄλλα προσέβα χρυσέασ ἀρνὸσ μελάθροισ ὀδύνα, φόνοσ ἐπὶ φόνῳ, ἄχεα ἄχεσιν ἔνθεν τῶν πρόσθεν δμαθέντων Τανταλιδᾶν ἐκβαίνει ποινά γ’ εἰσ οἴκουσ, σπεύδει δ’ ἀσπούδαστ’ ἐπὶ σοὶ δαίμων. (Euripides, Iphigenia in Tauris, choral, anapests 2:7)

Synonyms

  1. to step out of or off from

  2. to outstep

  3. to come out

  4. to make to go out

Related

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION