Hellas Alive Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

κρατέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κρατέω κρατήσω ἐκράτησα κεκράτηκα κεκράτημαι ἐκρατήθην

Structure: κρατέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: kra/tos

Sense

I rule, command
I conquer, prevail, gain the upper hand
I seize, hold

Conjugation

Present tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κράτω	κράτεις	κράτει
	Dual		κράτειτον	κράτειτον
	Plural	κράτουμεν	κράτειτε	κράτουσιν*
Subjunctive	Singular	κράτω	κράτῃς	κράτῃ
	Dual		κράτητον	κράτητον
	Plural	κράτωμεν	κράτητε	κράτωσιν*
Optative	Singular	κράτοιμι	κράτοις	κράτοι
	Dual		κράτοιτον	κρατοίτην
	Plural	κράτοιμεν	κράτοιτε	κράτοιεν
Imperative	Singular		κρᾶτει	κρατεῖτω
	Dual		κράτειτον	κρατεῖτων
	Plural		κράτειτε	κρατοῦντων, κρατεῖτωσαν
Infinitive		κράτειν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κρατων κρατουντος	κρατουσα κρατουσης	κρατουν κρατουντος
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κράτουμαι	κράτει, κράτῃ	κράτειται
	Dual		κράτεισθον	κράτεισθον
	Plural	κρατοῦμεθα	κράτεισθε	κράτουνται
Subjunctive	Singular	κράτωμαι	κράτῃ	κράτηται
	Dual		κράτησθον	κράτησθον
	Plural	κρατώμεθα	κράτησθε	κράτωνται
Optative	Singular	κρατοίμην	κράτοιο	κράτοιτο
	Dual		κράτοισθον	κρατοίσθην
	Plural	κρατοίμεθα	κράτοισθε	κράτοιντο
Imperative	Singular		κράτου	κρατεῖσθω
	Dual		κράτεισθον	κρατεῖσθων
	Plural		κράτεισθε	κρατεῖσθων, κρατεῖσθωσαν
Infinitive		κράτεισθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κρατουμενος κρατουμενου	κρατουμενη κρατουμενης	κρατουμενον κρατουμενου

Future tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κρατήσω	κρατήσεις	κρατήσει
	Dual		κρατήσετον	κρατήσετον
	Plural	κρατήσομεν	κρατήσετε	κρατήσουσιν*
Optative	Singular	κρατήσοιμι	κρατήσοις	κρατήσοι
	Dual		κρατήσοιτον	κρατησοίτην
	Plural	κρατήσοιμεν	κρατήσοιτε	κρατήσοιεν
Infinitive		κρατήσειν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κρατησων κρατησοντος	κρατησουσα κρατησουσης	κρατησον κρατησοντος
Middle
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κρατήσομαι	κρατήσει, κρατήσῃ	κρατήσεται
	Dual		κρατήσεσθον	κρατήσεσθον
	Plural	κρατησόμεθα	κρατήσεσθε	κρατήσονται
Optative	Singular	κρατησοίμην	κρατήσοιο	κρατήσοιτο
	Dual		κρατήσοισθον	κρατησοίσθην
	Plural	κρατησοίμεθα	κρατήσοισθε	κρατήσοιντο
Infinitive		κρατήσεσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κρατησομενος κρατησομενου	κρατησομενη κρατησομενης	κρατησομενον κρατησομενου
Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κρατηθήσομαι	κρατηθήσῃ	κρατηθήσεται
	Dual		κρατηθήσεσθον	κρατηθήσεσθον
	Plural	κρατηθησόμεθα	κρατηθήσεσθε	κρατηθήσονται
Optative	Singular	κρατηθησοίμην	κρατηθήσοιο	κρατηθήσοιτο
	Dual		κρατηθήσοισθον	κρατηθησοίσθην
	Plural	κρατηθησοίμεθα	κρατηθήσοισθε	κρατηθήσοιντο
Infinitive		κρατηθήσεσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κρατηθησομενος κρατηθησομενου	κρατηθησομενη κρατηθησομενης	κρατηθησομενον κρατηθησομενου

Imperfect tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐκρᾶτουν	ἐκρᾶτεις	ἐκρᾶτειν*
	Dual		ἐκράτειτον	ἐκρατεῖτην
	Plural	ἐκράτουμεν	ἐκράτειτε	ἐκρᾶτουν
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐκρατοῦμην	ἐκράτου	ἐκράτειτο
	Dual		ἐκράτεισθον	ἐκρατεῖσθην
	Plural	ἐκρατοῦμεθα	ἐκράτεισθε	ἐκράτουντο

Aorist tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐκράτησα	ἐκράτησας	ἐκράτησεν*
	Dual		ἐκρατήσατον	ἐκρατησάτην
	Plural	ἐκρατήσαμεν	ἐκρατήσατε	ἐκράτησαν
Subjunctive	Singular	κρατήσω	κρατήσῃς	κρατήσῃ
	Dual		κρατήσητον	κρατήσητον
	Plural	κρατήσωμεν	κρατήσητε	κρατήσωσιν*
Optative	Singular	κρατήσαιμι	κρατήσαις	κρατήσαι
	Dual		κρατήσαιτον	κρατησαίτην
	Plural	κρατήσαιμεν	κρατήσαιτε	κρατήσαιεν
Imperative	Singular		κράτησον	κρατησάτω
	Dual		κρατήσατον	κρατησάτων
	Plural		κρατήσατε	κρατησάντων
Infinitive		κρατήσαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κρατησᾱς κρατησαντος	κρατησᾱσα κρατησᾱσης	κρατησαν κρατησαντος
Middle
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐκρατησάμην	ἐκρατήσω	ἐκρατήσατο
	Dual		ἐκρατήσασθον	ἐκρατησάσθην
	Plural	ἐκρατησάμεθα	ἐκρατήσασθε	ἐκρατήσαντο
Subjunctive	Singular	κρατήσωμαι	κρατήσῃ	κρατήσηται
	Dual		κρατήσησθον	κρατήσησθον
	Plural	κρατησώμεθα	κρατήσησθε	κρατήσωνται
Optative	Singular	κρατησαίμην	κρατήσαιο	κρατήσαιτο
	Dual		κρατήσαισθον	κρατησαίσθην
	Plural	κρατησαίμεθα	κρατήσαισθε	κρατήσαιντο
Imperative	Singular		κράτησαι	κρατησάσθω
	Dual		κρατήσασθον	κρατησάσθων
	Plural		κρατήσασθε	κρατησάσθων
Infinitive		κρατήσεσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κρατησαμενος κρατησαμενου	κρατησαμενη κρατησαμενης	κρατησαμενον κρατησαμενου
Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐκρατήθην	ἐκρατήθης	ἐκρατήθη
	Dual		ἐκρατήθητον	ἐκρατηθήτην
	Plural	ἐκρατήθημεν	ἐκρατήθητε	ἐκρατήθησαν
Subjunctive	Singular	κρατήθω	κρατήθῃς	κρατήθῃ
	Dual		κρατήθητον	κρατήθητον
	Plural	κρατήθωμεν	κρατήθητε	κρατήθωσιν*
Optative	Singular	κρατηθείην	κρατηθείης	κρατηθείη
	Dual		κρατηθείητον	κρατηθειήτην
	Plural	κρατηθείημεν	κρατηθείητε	κρατηθείησαν
Imperative	Singular		κρατήθητι	κρατηθήτω
	Dual		κρατήθητον	κρατηθήτων
	Plural		κρατήθητε	κρατηθέντων
Infinitive		κρατηθῆναι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κρατηθεις κρατηθεντος	κρατηθεισα κρατηθεισης	κρατηθεν κρατηθεντος

Perfect tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κεκράτηκα	κεκράτηκας	κεκράτηκεν*
	Dual		κεκρατήκατον	κεκρατήκατον
	Plural	κεκρατήκαμεν	κεκρατήκατε	κεκρατήκᾱσιν*
Subjunctive	Singular	κεκρατήκω	κεκρατήκῃς	κεκρατήκῃ
	Dual		κεκρατήκητον	κεκρατήκητον
	Plural	κεκρατήκωμεν	κεκρατήκητε	κεκρατήκωσιν*
Optative	Singular	κεκρατήκοιμι	κεκρατήκοις	κεκρατήκοι
	Dual		κεκρατήκοιτον	κεκρατηκοίτην
	Plural	κεκρατήκοιμεν	κεκρατήκοιτε	κεκρατήκοιεν
Imperative	Singular		κεκράτηκε	κεκρατηκέτω
	Dual		κεκρατήκετον	κεκρατηκέτων
	Plural		κεκρατήκετε	κεκρατηκόντων
Infinitive		κεκρατηκέναι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κεκρατηκως κεκρατηκοντος	κεκρατηκυῑα κεκρατηκυῑᾱς	κεκρατηκον κεκρατηκοντος
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	κεκράτημαι	κεκράτησαι	κεκράτηται
	Dual		κεκράτησθον	κεκράτησθον
	Plural	κεκρατήμεθα	κεκράτησθε	κεκράτηνται
Imperative	Singular		κεκράτησο	κεκρατήσθω
	Dual		κεκράτησθον	κεκρατήσθων
	Plural		κεκράτησθε	κεκρατήσθων
Infinitive		κεκράτησθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		κεκρατημενος κεκρατημενου	κεκρατημενη κεκρατημενης	κεκρατημενον κεκρατημενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

ἡ γὰρ ἄνευ λόγου δόξησ ἐπὶ τἀγαθὸν ὁρμώσησ κρατήσασα ἐπιθυμία, πρὸσ ἡδονὴν ἄγουσα κάλλουσ καὶ τῶν ἑαυτῆσ συγγενῶν ἐπιθυμιῶν, ἐπὶ σωμάτων κάλλοσ ἐρρωμένωσ ῥωσθεῖσα νικήσασα ἀγωγὴ ἀπ’ αὐτῆσ τῆσ ῥώμησ ἐπωνυμίαν λαβοῦσα ἔρωσ ἐκλήθη καὶ τοσαύτην ἐκμηκύνασ περίφρασιν ὀλίγοισ τοῖσ ὀνόμασι δυναμένου περιληφθῆναι πράγματοσ ἐπιλαμβάνεται τῆσ ἀκαιρίασ τῆσ αὐτὸσ αὐτοῦ καί φησι· (Dionysius of Halicarnassus, De Demosthene, chapter 7 2:3)
ἂν δὲ ῥοπὴ γένηται πρὸσ θάτερον ἡ κρατήσασα τὴν ἑτέραν λέλυκεν, ὥστε μὴ λυπεῖν μηδ’ ὑπεναντιοῦσθαι πρὸσ τὴν δόξαν. (Plutarch, De virtute morali, section 7 33:1)
ἂν δὲ ῥοπὴ γένηται πρὸσ θάτερον, ἡ κρατήσασα τὴν ἑτέραν λέλυκεν, ὥστε μὴ λυπεῖν μηδ’ ὑπεναντιοῦσθαι πρὸσ τὴν δόξαν. (Plutarch, De virtute morali, section 7 12:1)
ἐπεὶ δ’ ἡ ψυχὴ νοῦ μετέλαβε καὶ ἁρμονίασ, καὶ γενομένη διὰ συμφωνίασ ἔμφρων μεταβολῆσ αἰτία γέγονε τῇ ὕλῃ καὶ κρατήσασα ταῖσ αὑτῆσ κινήσεσι τὰσ ἐκείνησ ἐπεσπάσατο καὶ ἐπέστρεψεν, οὕτω τὸ σῶμα τοῦ κόσμου γένεσιν ἔσχεν ὑπὸ τῆσ ψυχῆσ, καὶ κατασχηματιζόμενον καὶ συνομοιούμενον. (Plutarch, Platonicae quaestiones, chapter 4, section 1 3:2)
"ἀμφοτέρων οὖν συνδυαζομένων, ἡ βελτίων κρατήσασα τῆσ ἀοριστίασ διαιρούσησ τὸ σωματικὸν ἐνέστη, καὶ τῆσ ὕλησ ἐν ἀμφοτέροισ διισταμένησ μέσην τὴν μονάδα θεμένη δίχα νεμηθῆναι τὸ πᾶν οὐκ εἰάσεν, ἀλλὰ πλῆθοσ μὲν γέγονε κόσμων ὑπὸ τῆσ ἑτερότητοσ τοῦ ἀορίστου καὶ διαφορᾶσ, περιττὸν δὲ πλῆθοσ ἡ ταὐτοῦ καὶ ὡρισμένου δύναμισ ἀπείργασται, περιττὸν δὲ τοιοῦτον, ὅτι πορρωτέρω τὴν φύσιν ἢ βέλτιον ἔχει προελθεῖν οὐκ εἰάσεν. (Plutarch, De defectu oraculorum, section 3511)

Synonyms

I rule
- ἀνακοιρανέω (to rule or command)
- ἄρχω (I lead, rule, govern)
- συνανάσσω (to rule with)
- κοιρανέω (to be lord or master, to rule, command)
- ἀρχεύω (to command)
- ἐπιτρέπω (to command)
- στρατηλατέω (to be commander of, to command)
I conquer
- κρατιστεύω (to gain the upper hand)
- ἐκνικάω (to win a complete victory, to gain the upper hand, prevail)
I seize
- δράσσομαι (to lay hold of, having seized)
- καταλαμβάνω (I seize, grasp, hold)
- λαμβάνω (I take, I take hold of, grasp)
- σχέθω (to hold)
- προτίθημι (to hold out)
- προτείνω (to hold out)
- ἕλκω (to hold up)
- ἀντέχω (to hold out)
- ἀνατείνω (to hold up)
- ὑπολαμβάνω (I take up, seize)

ὀνείδειος (reproachful)
ἐρίγδουπος (loud-thundering)
ὀρχηθμός (a dancing)
μερμηρίζω (to be full of cares)
κοσμητός (well-ordered)
ἀλεγεινός (hard)
μέσφα (until)
λαοσσόος (rousing or stirring nations)
δουρικλειτός (famed for the spear)
οἰοπόλος (traversed by sheep)
περίφαντος (in the sight of)
ὑψίπυλος (with high gates)
βυσσοδομεύω (to build in the deep)
θεόφιν ()
παγχρύσεος (all-golden)
τηλεδαπός (from a far country)
ἐρητύω (to keep back)
ὀπάων (a comrade)
κτίλος (tame)
δικασπόλος (one who administers law)
ὀπάζω (to make to follow)
πρόδομος (the chamber entered immediately from the)
χρυσόρραπις (with wand of gold)
ἑλετός (that can be taken or caught)
διάνδιχα (two ways)
μεμελημένως (carefully)
ἄλαλκε (to ward)
κουρίδιος (wedded)
κτέρεα (funeral gifts)
ἔκτοθι (out of)

Derived

ἀποκρατέω (to exceed all others)
διακρατέω (to hold fast, hold one's own)
ἐπικρατέω (to rule over, to have or hold power, to prevail in battle)
κατακρατέω (to prevail over, to prevail, gain the mastery)
συγκρατέω (to keep, together)

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

이 저작물은 크리에이티브 커먼즈 저작자표시-비영리 4.0 국제 라이선스에 따라 이용할 수 있습니다.

bab2min@gmail.com

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

κρατέω

Sense

Conjugation

Present tense

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

Perfect tense

Examples

Synonyms

I rule

I conquer

I seize

Related

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language English 한국어

κρατέω

Sense

Conjugation

Present tense

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

Perfect tense

Examples

Synonyms

I rule

I conquer

I seize

Related

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어