- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἐπείγω?

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration: epeigō

Principal Part: ἐπείγω

Structure: ἐπείγ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to press down, weigh down
  2. to press, to press hard, press upon
  3. to drive on, urge forward
  4. to urge on, hurry on, to urge on for oneself, by the force of, by its force
  5. to hurry oneself, haste to, to hasten, hurry, speed, make haste, in eager haste, eagerly, eager for, longing for
  6. to hasten, necessary matters

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐπείγω ἐπείγεις ἐπείγει
Dual ἐπείγετον ἐπείγετον
Plural ἐπείγομεν ἐπείγετε ἐπείγουσι(ν)
SubjunctiveSingular ἐπείγω ἐπείγῃς ἐπείγῃ
Dual ἐπείγητον ἐπείγητον
Plural ἐπείγωμεν ἐπείγητε ἐπείγωσι(ν)
OptativeSingular ἐπείγοιμι ἐπείγοις ἐπείγοι
Dual ἐπείγοιτον ἐπειγοίτην
Plural ἐπείγοιμεν ἐπείγοιτε ἐπείγοιεν
ImperativeSingular ἔπειγε ἐπειγέτω
Dual ἐπείγετον ἐπειγέτων
Plural ἐπείγετε ἐπειγόντων, ἐπειγέτωσαν
Infinitive ἐπείγειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐπειγων ἐπειγοντος ἐπειγουσα ἐπειγουσης ἐπειγον ἐπειγοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐπείγομαι ἐπείγει, ἐπείγῃ ἐπείγεται
Dual ἐπείγεσθον ἐπείγεσθον
Plural ἐπειγόμεθα ἐπείγεσθε ἐπείγονται
SubjunctiveSingular ἐπείγωμαι ἐπείγῃ ἐπείγηται
Dual ἐπείγησθον ἐπείγησθον
Plural ἐπειγώμεθα ἐπείγησθε ἐπείγωνται
OptativeSingular ἐπειγοίμην ἐπείγοιο ἐπείγοιτο
Dual ἐπείγοισθον ἐπειγοίσθην
Plural ἐπειγοίμεθα ἐπείγοισθε ἐπείγοιντο
ImperativeSingular ἐπείγου ἐπειγέσθω
Dual ἐπείγεσθον ἐπειγέσθων
Plural ἐπείγεσθε ἐπειγέσθων, ἐπειγέσθωσαν
Infinitive ἐπείγεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐπειγομενος ἐπειγομενου ἐπειγομενη ἐπειγομενης ἐπειγομενον ἐπειγομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὐδὲ γὰρ ἀφικομένης αὐτῆς εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ὅπλα λαβεῖν κωλυόντων ἡμᾶς τῶν νόμων, κἂν μεγάλη τις ἐπείγειν ἀνάγκη δοκῇ. (Flavius Josephus, 193:3)
  • οὐδὲ γὰρ τὰ ἐν τοῖς σώμασι δυσχερῆ χωρὶς ὀδύνης ἔστιν ἰάσασθαι, πολλάκις δὲ αὐτὸ τοῦτο σημεῖον ὑπάρχει τοῦ σφόδρα ἐπείγειν τὴν θεραπείαν, τὸ σφόδρα ἀλγεῖν τὸ θεραπευόμενον. (Dio, Chrysostom, Orationes, 46:1)
  • κωλυόμενος δ ἠγανάκτει, καὶ χρείαν τινὰ ἐπείγειν ἔλεγεν ἐξαναστῆσαι τὸν στρατηγόν. (Appian, The Foreign Wars, chapter 12 1:14)
  • Μάνιον δὲ ἐς τὸν Οὐεντίδιον καὶ Ἀσίνιον ἔπεμπεν, ἐπείγειν αὐτοὺς βοηθεῖν πολιορκουμένῳ Λευκίῳ, καὶ Τισιηνὸν μετὰ τετρακισχιλίων ἱππέων, λεηλατεῖν τὰ Καίσαρος, ἵνα ἀνασταίη. (Appian, The Civil Wars, book 5, chapter 4 3:7)
  • ἔχων δὲ λέγειν καὶ περὶ τῶν ὕστερον αὐτοῦ συμφορῶν, καὶ ὅπως ἅπαν τὸ πρᾶγμα συνεσκευάσθη, καὶ ὁποῖόν τινα κἀν τούτοις παρέσχεν ἑαυτὸν, ἐβουλόμην μὲν ἂν ἐν τούτῳ χρείας εἶναι τὸν λόγον ὥστε καὶ περὶ τούτων ἐπείγειν διελθεῖν: (Aristides, Aelius, Orationes, 105:11)

Synonyms

  1. to press down

  2. to press

  3. to drive on

  4. to hurry oneself

Related

명사

형용사

동사

부사

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION