Ancient Greek-English Dictionary Language

ἐμμένω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἐμμένω ἐμμενῶ ἐνέμεινα ἐμμεμένηκα

Structure: ἐμ (Prefix) + μέν (Stem) + ω (Ending)

Etym.: e)n

Sense

  1. to abide in a place
  2. to abide by, stand by, cleave to, be true to
  3. (of things) to remain fixed, stand fast, hold good

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμμένω ἐμμένεις ἐμμένει
Dual ἐμμένετον ἐμμένετον
Plural ἐμμένομεν ἐμμένετε ἐμμένουσιν*
SubjunctiveSingular ἐμμένω ἐμμένῃς ἐμμένῃ
Dual ἐμμένητον ἐμμένητον
Plural ἐμμένωμεν ἐμμένητε ἐμμένωσιν*
OptativeSingular ἐμμένοιμι ἐμμένοις ἐμμένοι
Dual ἐμμένοιτον ἐμμενοίτην
Plural ἐμμένοιμεν ἐμμένοιτε ἐμμένοιεν
ImperativeSingular ἐμμένε ἐμμενέτω
Dual ἐμμένετον ἐμμενέτων
Plural ἐμμένετε ἐμμενόντων, ἐμμενέτωσαν
Infinitive ἐμμένειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐμμενων ἐμμενοντος ἐμμενουσα ἐμμενουσης ἐμμενον ἐμμενοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμμένομαι ἐμμένει, ἐμμένῃ ἐμμένεται
Dual ἐμμένεσθον ἐμμένεσθον
Plural ἐμμενόμεθα ἐμμένεσθε ἐμμένονται
SubjunctiveSingular ἐμμένωμαι ἐμμένῃ ἐμμένηται
Dual ἐμμένησθον ἐμμένησθον
Plural ἐμμενώμεθα ἐμμένησθε ἐμμένωνται
OptativeSingular ἐμμενοίμην ἐμμένοιο ἐμμένοιτο
Dual ἐμμένοισθον ἐμμενοίσθην
Plural ἐμμενοίμεθα ἐμμένοισθε ἐμμένοιντο
ImperativeSingular ἐμμένου ἐμμενέσθω
Dual ἐμμένεσθον ἐμμενέσθων
Plural ἐμμένεσθε ἐμμενέσθων, ἐμμενέσθωσαν
Infinitive ἐμμένεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐμμενομενος ἐμμενομενου ἐμμενομενη ἐμμενομενης ἐμμενομενον ἐμμενομενου

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐνέμεινα ἐνέμεινας ἐνέμεινεν*
Dual ἐνεμείνατον ἐνεμεινάτην
Plural ἐνεμείναμεν ἐνεμείνατε ἐνέμειναν
SubjunctiveSingular ἐμμείνω ἐμμείνῃς ἐμμείνῃ
Dual ἐμμείνητον ἐμμείνητον
Plural ἐμμείνωμεν ἐμμείνητε ἐμμείνωσιν*
OptativeSingular ἐμμείναιμι ἐμμείναις ἐμμείναι
Dual ἐμμείναιτον ἐμμειναίτην
Plural ἐμμείναιμεν ἐμμείναιτε ἐμμείναιεν
ImperativeSingular ἐμμείνον ἐμμεινάτω
Dual ἐμμείνατον ἐμμεινάτων
Plural ἐμμείνατε ἐμμεινάντων
Infinitive ἐμμείναι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐμμεινᾱς ἐμμειναντος ἐμμεινᾱσα ἐμμεινᾱσης ἐμμειναν ἐμμειναντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐνεμεινάμην ἐνεμείνω ἐνεμείνατο
Dual ἐνεμείνασθον ἐνεμεινάσθην
Plural ἐνεμεινάμεθα ἐνεμείνασθε ἐνεμείναντο
SubjunctiveSingular ἐμμείνωμαι ἐμμείνῃ ἐμμείνηται
Dual ἐμμείνησθον ἐμμείνησθον
Plural ἐμμεινώμεθα ἐμμείνησθε ἐμμείνωνται
OptativeSingular ἐμμειναίμην ἐμμείναιο ἐμμείναιτο
Dual ἐμμείναισθον ἐμμειναίσθην
Plural ἐμμειναίμεθα ἐμμείναισθε ἐμμείναιντο
ImperativeSingular ἐμμείναι ἐμμεινάσθω
Dual ἐμμείνασθον ἐμμεινάσθων
Plural ἐμμείνασθε ἐμμεινάσθων
Infinitive ἐμμείνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐμμειναμενος ἐμμειναμενου ἐμμειναμενη ἐμμειναμενης ἐμμειναμενον ἐμμειναμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὐ κατὰ τὴν διαθήκην, ἣν διεθέμην τοῖσ πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆσ χειρὸσ αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺσ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, καὶ ἐγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, φησὶ Κύριοσ. (Septuagint, Liber Ieremiae 38:32)
  • ὅθεν οὐδὲ τῷ πρὸσ Κίμωνα θυμῷ πολὺν χρόνον ἐνέμειναν, τὰ μέν, ὡσ εἰκόσ, ὧν ἔπαθον εὖ μεμνημένοι, τὰ δὲ τοῦ καιροῦ συλλαμβανομένου. (Plutarch, , chapter 17 5:3)
  • οὕτω τοίνυν, ὦ ἄνδρεσ, σφόδρα ἐνέμειναν ἐν τούτῳ πάντεσ ὥστε καὶ τὴν παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν μεθ’ ἑαυτῶν ἔσχον βοηθόν, καὶ πάντων <τῶν> Ἑλλήνων ἀνδρῶν ἀγαθῶν γενομένων πρὸσ τὸν κίνδυνον, μάλιστα ἡ πόλισ ὑμῶν εὐδοκίμησεν. (Lycurgus, Speeches, 110:1)
  • τοὐναντίον μέντοι πολλοὶ παρ’ αὐτῶν εἰσ τοὺσ ἡμετέρουσ νόμουσ συνέβησαν εἰσελθεῖν, καί τινεσ μὲν ἐνέμειναν, εἰσὶ δ’ οἳ τὴν καρτερίαν οὐχ ὑπομείναντεσ πάλιν ἀπέστησαν. (Flavius Josephus, Contra Apionem, 68:2)
  • ἐπεὶ δὲ πυρούμενον τὸ κέρασ ἄχρι ῥίζησ διέδωκε τῇ σαρκὶ τὴν αἴσθησιν, καὶ πρὸσ τὸν πόνον διαφέρουσαι καὶ τινάσσουσαι τὰσ κεφαλὰσ ἀνεπίμπλαντο πολλῆσ ἀπ’ ἀλλήλων φλογόσ, οὐκ ἐνέμειναν τῇ τάξει τῆσ πορείασ, ἀλλ’ ἔκφοβοι καὶ περιαλγεῖσ οὖσαι δρόμῳ κατὰ τῶν ὀρῶν ἐφέροντο, λαμπόμεναι μὲν οὐρὰσ ἄκρασ καὶ μέτωπα, πολλὴν δὲ τῆσ ὕλησ, δι’ ἧσ ἔφευγον, ἀνάπτουσαι. (Plutarch, Fabius Maximus, chapter 6 6:1)
  • <ἐνέμειναν> αὐταὶ αἰ σεμναὶ θεαὶ τῇ πρὸσ Ὀρέστην ἐν τούτῳ τῷ συνεδρίῳ κρίσει γενομένῃ καὶ τῇ τούτου ἀληθείᾳ συνοίκουσ ἑαυτὰσ εἰσ τὸν λοιπὸν χρόνον κατέστησαν. (Dinarchus, Speeches, 105:2)

Synonyms

  1. to abide in a place

Related

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION