Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἐξαμαρτάνω ἐξαμαρτήσομαι ἐξήμαρτον

Structure: ἐξ (Prefix) + ἁμαρτάν (Stem) + ω (Ending)


  1. to err from the mark, fail, to miss one's aim
  2. to err, do wrong, sin, to commit
  3. to be mismanaged


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐξαμαρτάνω ἐξαμαρτάνεις ἐξαμαρτάνει
Dual ἐξαμαρτάνετον ἐξαμαρτάνετον
Plural ἐξαμαρτάνομεν ἐξαμαρτάνετε ἐξαμαρτάνουσιν*
SubjunctiveSingular ἐξαμαρτάνω ἐξαμαρτάνῃς ἐξαμαρτάνῃ
Dual ἐξαμαρτάνητον ἐξαμαρτάνητον
Plural ἐξαμαρτάνωμεν ἐξαμαρτάνητε ἐξαμαρτάνωσιν*
OptativeSingular ἐξαμαρτάνοιμι ἐξαμαρτάνοις ἐξαμαρτάνοι
Dual ἐξαμαρτάνοιτον ἐξαμαρτανοίτην
Plural ἐξαμαρτάνοιμεν ἐξαμαρτάνοιτε ἐξαμαρτάνοιεν
ImperativeSingular ἐξαμάρτανε ἐξαμαρτανέτω
Dual ἐξαμαρτάνετον ἐξαμαρτανέτων
Plural ἐξαμαρτάνετε ἐξαμαρτανόντων, ἐξαμαρτανέτωσαν
Infinitive ἐξαμαρτάνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐξαμαρτανων ἐξαμαρτανοντος ἐξαμαρτανουσα ἐξαμαρτανουσης ἐξαμαρτανον ἐξαμαρτανοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐξαμαρτάνομαι ἐξαμαρτάνει, ἐξαμαρτάνῃ ἐξαμαρτάνεται
Dual ἐξαμαρτάνεσθον ἐξαμαρτάνεσθον
Plural ἐξαμαρτανόμεθα ἐξαμαρτάνεσθε ἐξαμαρτάνονται
SubjunctiveSingular ἐξαμαρτάνωμαι ἐξαμαρτάνῃ ἐξαμαρτάνηται
Dual ἐξαμαρτάνησθον ἐξαμαρτάνησθον
Plural ἐξαμαρτανώμεθα ἐξαμαρτάνησθε ἐξαμαρτάνωνται
OptativeSingular ἐξαμαρτανοίμην ἐξαμαρτάνοιο ἐξαμαρτάνοιτο
Dual ἐξαμαρτάνοισθον ἐξαμαρτανοίσθην
Plural ἐξαμαρτανοίμεθα ἐξαμαρτάνοισθε ἐξαμαρτάνοιντο
ImperativeSingular ἐξαμαρτάνου ἐξαμαρτανέσθω
Dual ἐξαμαρτάνεσθον ἐξαμαρτανέσθων
Plural ἐξαμαρτάνεσθε ἐξαμαρτανέσθων, ἐξαμαρτανέσθωσαν
Infinitive ἐξαμαρτάνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐξαμαρτανομενος ἐξαμαρτανομενου ἐξαμαρτανομενη ἐξαμαρτανομενης ἐξαμαρτανομενον ἐξαμαρτανομενου

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • πολλοὺσ δ’ ἐραστὰσ κἀπὸ θηλειῶν ὅσασ ἔχων ἐφρούρει μηδὲν ἐξαμαρτάνειν. (Euripides, Suppliants, episode 1:6)
  • ἡμεῖσ δὲ ἀγανακτοῦμεν, εἴ τινεσ ἄνθρωποι ὄντεσ οὐ πάνυ ἀνόητοι διελέγχουσι ταῦτα καὶ τὴν πρόνοιαν ἡμῶν παρωθοῦνται, δέον ἀγαπᾶν εἴ τινεσ ἡμῖν ἔτι θύουσι τοιαῦτα ἐξαμαρτάνουσιν. (Lucian, Juppiter trageodeus, (no name) 20:2)
  • εἰκὸσ δὲ μᾶλλον τοὺσ γέροντασ ἢ νέουσ τι κλάειν, ὅσῳπερ ἐξαμαρτάνειν ἧττον δίκαιον αὐτούσ. (Aristophanes, Clouds, Agon, antepirrheme17)
  • ἐξαμαρτάνω δικάζων; (Aristophanes, Wasps, Choral, trochees 1:15)
  • ἐπεὶ καὶ τοῦτο τῆσ κακίασ ἴδιόν ἐστι, τὸ τοὺσ ἐχθροὺσ αἰσχύνεσθαι μᾶλλον ἢ τοὺσ φίλουσ ἐφ’ οἷσ ἐξαμαρτάνομεν. (Plutarch, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 3 14:1)
  • ἐγὼ γὰρ εἴ τι μὴ ὀρθῶσ πράττω κατὰ τὸν βίον τὸν ἐμαυτοῦ, εὖ ἴσθι τοῦτο ὅτι οὐχ ἑκὼν ἐξαμαρτάνω ἀλλ’ ἀμαθίᾳ τῇ ἐμῇ· (Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, 250:1)


  1. to err from the mark


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool