Ancient Greek-English Dictionary Language

πονηρός

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: πονηρός πονηρή πονηρόν

Structure: πονηρ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: pone/w

Sense

  1. toilsome, painful, grievous
  2. in bad case, in sorry plight, useless, good-for-nothing, in bad case
  3. bad, worthless, knavish, rogue and son of rogues, wicked, the evil one
  4. base, cowardly, coward's

Examples

  • ὁ γὰρ πονηρότατοσ τῶν ἐν τῇ πόλει, μᾶλλον δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, Ἀριστογείτων διαδικασόμενοσ ἥκει τῇ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλῇ περὶ ἀληθείασ καὶ δικαιοσύνησ, καὶ νυνὶ μείζονα κίνδυνον ἡ τὴν ἀπόφασιν πεποιημένη βουλὴ κινδυνεύει ἢ ὁ δῶρα λαμβάνων καθ’ ὑμῶν καὶ τὴν ὑπὲρ τῶν δικαίων παρρησίαν ἀποδόμενοσ εἴκοσι μνῶν. (Dinarchus, Speeches, 2:3)
  • εἰ δ’ ἐγὼ ὀρθὸσ ἰδεῖν βίον ἀνέροσ ἢ τρόπον ὅστισ ἔτ’ οἰμώξεται, οὐ πολὺν οὐδ’ ὁ πίθηκοσ οὗτοσ ὁ νῦν ἐνοχλῶν, Κλειγένησ ὁ μικρόσ, ὁ πονηρότατοσ βαλανεὺσ ὁπόσοι κρατοῦσι κυκησιτέφρου ψευδολίτρου κονίασ καὶ Κιμωλίασ γῆσ, χρόνον ἐνδιατρίψει· (Aristophanes, Frogs, Parabasis, antistrophe1)
  • ἤ, καθάπερ λέγουσιν, εἷσ ὁ πονηρότατοσ ἐν τῷ γένει γενόμενοσ, καταφάγῃ τὰ πάντων· (Plutarch, De cupiditate divitiarum, section 7 5:1)
  • Ἐπιχάρησ δ’ οὑτοσί, ὁ πάντων πονηρότατοσ καὶ βουλόμενοσ εἶναι τοιοῦτοσ, ὁ μνησικακῶν αὐτὸσ αὑτῷ, ‐ οὗτοσ γὰρ ἐβούλευεν ἐπὶ τῶν τριάκοντα· (Andocides, Speeches, 157:1)
  • ἐν Κορίνθῳ γάρ, ἐπειδὴ ὕστερον ἦλθε τῆσ πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ μάχησ καὶ τῆσ εἰσ Κορώνειαν στρατείασ, ἐμάχετο τῷ ταξιάρχῳ Λάχητι καὶ ἔτυπτεν αὐτόν, καὶ πανστρατιᾷ τῶν πολιτῶν ἐξελθόντων, δόξασ ἀκοσμότατοσ εἶναι καὶ πονηρότατοσ, μόνοσ Ἀθηναίων ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐξεκηρύχθη. (Lysias, Speeches, 54:2)

Synonyms

  1. toilsome

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION