- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ταλαίπωρος?

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration: talaipōros

Principal Part: ταλαίπωρος ταλαίπωρος ταλαίπωρον

Structure: ταλαιπωρ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: prob. a form of ταλαπείριος

Sense

  1. suffering, distressed, miserable

Examples

  • ἐξομολογοῦ τῷ Κυρίῳ ἀγαθῶς καὶ εὐλόγει τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων, ἵνα πάλιν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ οἰκοδομηθῇ ἐν σοὶ μετὰ χαρᾶς, καὶ εὐφράναι ἐν σοὶ τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἀγαπῆσαι ἐν σοὶ τοὺς ταλαιπώρους εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος. (Septuagint, Liber Thobis 13:10)
  • καὶ τὸν μὲν τῆς ὅλης κακίας Μενέλαον ἀπέλυσε τῶν κατηγορημάτων, τοῖς δὲ ταλαιπώροις, οἵτινες, εἰ καὶ ἐπὶ Σκυθῶν ἔλεγον, ἀπελύθησαν ἂν ἀκατάγνωστοι, τούτοις θάνατον ἐπέκρινε. (Septuagint, Liber Maccabees II 4:47)
  • οἵ τε πρὸς τούτοις λειτουργοὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν ἀξιόντες τὰς τῶν ταλαιπώρων ἐδέσμευον χεῖρας τήν τε λοιπὴν ἐμηχανῶντο περὶ αὐτοὺς ἀσφάλειαν, ἔννυχον δόξαντες ὁμοῦ λήψεσθαι τὸ φῦλον πέρας τῆς ὀλεθρίας. (Septuagint, Liber Maccabees III 5:5)
  • καὶ οὐχ οὕτως εἰς ὕπνον κατεχρήσαντο τὸν χρόνον τῆς νυκτός, ὡς εἰς τὸ παντοίους μηχανᾶσθαι τοῖς ταλαιπώροις δοκοῦσιν ἐμπαιγμούς.— (Septuagint, Liber Maccabees III 5:22)
  • ὁ δὲ ὀργῇ βαρείᾳ γεμίσας δυσσεβῆ φρένα παντὶ τῷ βάρει σὺν τοῖς θηρίοις ἐξώρμησε, βουλόμενος ἀτρώτῳ καρδίᾳ καὶ κόραις ὀφθαλμῶν θεάσασθαι τὴν ἐπίπονον καὶ ταλαίπωρον τῶν προσεσημαμμένων καταστροφήν. (Septuagint, Liber Maccabees III 5:47)
  • θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος, μακάριος ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου, ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν. (Septuagint, Liber Psalmorum 136:8)
  • σοφίαν γὰρ καὶ παιδείαν ὁ ἐξουθενῶν ταλαίπωρος, καὶ κενὴ ἡ ἐλπὶς αὐτῶν, καὶ οἱ κόποι ἀνόνητοι καὶ ἄχρηστα τὰ ἔργα αὐτῶν. (Septuagint, Liber Sapientiae 3:11)
  • πολλοὶ δ ἐπιστέλλουσιν, ἑρμηνεὺς δ ἐγώ, αἱ χεῖρες ἡ γλῶσς ἡ ταλαίπωρός τε φρήν, κάρα τ ἐμὸν ξυρῆκες, ὅ τ ἐκεῖνον τεκών. (Euripides, episode 3:2)
  • εὖ γ ὁ κατάχρυσος εἶπε πόλλ Εὐριπίδης, νικᾷ δὲ χρεία μ ἡ ταλαίπωρός τέ μου γαστήρ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 19 1:1)
  • ἔτι δ ὁ μὲν μηδεμίαν ὑπομένων λύπην, μηδ εἰ βέλτιον, τρυφερός, ὁ δὲ πᾶσαν ὁμοίως ὡς μὲν ἁπλῶς εἰπεῖν ἀνώνυμος, μεταφορᾷ δὲ λέγεται σκληρὸς καὶ ταλαίπωρος καὶ κακοπαθητικός: (Aristotle, Eudemian Ethics, Book 2 60:3)

Synonyms

  1. suffering

Related

명사

형용사

동사

감탄사

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION