Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀποχωρέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀποχωρέω

Structure: ἀπο (Prefix) + χωρέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to go from or away from
  2. to go away, depart, to retire, retreat, to have recourse to
  3. to withdraw from, give, up
  4. to pass off, excrements

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποχώρω ἀποχώρεις ἀποχώρει
Dual ἀποχώρειτον ἀποχώρειτον
Plural ἀποχώρουμεν ἀποχώρειτε ἀποχώρουσιν*
SubjunctiveSingular ἀποχώρω ἀποχώρῃς ἀποχώρῃ
Dual ἀποχώρητον ἀποχώρητον
Plural ἀποχώρωμεν ἀποχώρητε ἀποχώρωσιν*
OptativeSingular ἀποχώροιμι ἀποχώροις ἀποχώροι
Dual ἀποχώροιτον ἀποχωροίτην
Plural ἀποχώροιμεν ἀποχώροιτε ἀποχώροιεν
ImperativeSingular ἀποχῶρει ἀποχωρεῖτω
Dual ἀποχώρειτον ἀποχωρεῖτων
Plural ἀποχώρειτε ἀποχωροῦντων, ἀποχωρεῖτωσαν
Infinitive ἀποχώρειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποχωρων ἀποχωρουντος ἀποχωρουσα ἀποχωρουσης ἀποχωρουν ἀποχωρουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποχώρουμαι ἀποχώρει, ἀποχώρῃ ἀποχώρειται
Dual ἀποχώρεισθον ἀποχώρεισθον
Plural ἀποχωροῦμεθα ἀποχώρεισθε ἀποχώρουνται
SubjunctiveSingular ἀποχώρωμαι ἀποχώρῃ ἀποχώρηται
Dual ἀποχώρησθον ἀποχώρησθον
Plural ἀποχωρώμεθα ἀποχώρησθε ἀποχώρωνται
OptativeSingular ἀποχωροίμην ἀποχώροιο ἀποχώροιτο
Dual ἀποχώροισθον ἀποχωροίσθην
Plural ἀποχωροίμεθα ἀποχώροισθε ἀποχώροιντο
ImperativeSingular ἀποχώρου ἀποχωρεῖσθω
Dual ἀποχώρεισθον ἀποχωρεῖσθων
Plural ἀποχώρεισθε ἀποχωρεῖσθων, ἀποχωρεῖσθωσαν
Infinitive ἀποχώρεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποχωρουμενος ἀποχωρουμενου ἀποχωρουμενη ἀποχωρουμενης ἀποχωρουμενον ἀποχωρουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἀνελάμβανεν δὲ καὶ τὰσ οὐσίασ πολλῶν καὶ τοσαῦτα χρήματα συνήθροισεν ὡσ καὶ φρέατα πληρῶσαι πλείονα, ἐξαπέστειλεν δὲ καὶ ἐπὶ τὴν χώραν ὥσπερ ὁδοιδόκουσ τῶν ἀποχωρούντων, οἵτινεσ αὐτοὺσ ἀνῆγον ὡσ αὐτὸν καὶ ἀκρίτουσ ἀπώλλυεν προβασανίσασ καὶ στρεβλώσασ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 52 2:2)
  • καί τινα λόφον χαράδρᾳ βαθείᾳ τῶν περὶ τὰσ Ταμύνασ ἐπιπέδων ἀποκρυπτόμενον καταλαβών συνεῖχεν ἐν τούτῳ καί συνεκράτει τὸ μαχιμώτατον τῆσ δυνάμεωσ, τῶν δὲ ἀτάκτων καί λάλων καί πονηρῶν διαδιδρασκόντων ἐκ τοῦ στρατοπέδου καί ἀποχωρούντων ἐκέλευσεν ἀμελεῖν τοὺσ ἡγεμόνασ· (Plutarch, chapter 12 2:2)
  • Ἀναμνηστέον οὖν αὖθισ αὐτόν, κἂν μὴ βούληται, τῶν νεφρῶν καὶ λεκτέον, ὡσ ἔλεγχοσ οὗτοι φανερώτατοσ ἁπάντων τῶν ἀποχωρούντων τῆσ ὁλκῆσ· (Galen, On the Natural Faculties., B, section 21)
  • καὶ οἱ μὲν τῶν ἤδη διαβεβηκότων καὶ ἀποχωρούντων εἴχοντο, οἱ δὲ τοὺσ διαβαίνοντασ ἀντιμέτωποι ταχθέντεσ ἀνείλουν ἐσ τὸν ποταμόν, οἱ δὲ ἀπὸ τῶν πλαγίων ἐξετόξευον ἐσ αὐτούσ, οἱ δὲ τοῖσ ἔτι ἐσβαίνουσιν ἐπέκειντο, ὥστε ἀπορίᾳ πάντοθεν ξυνεχόμενοι οἱ Μακεδόνεσ ἐσ νῆσόν τινα τῶν ἐν τῷ ποταμῷ ξυμφεύγουσιν οὐ μεγάλην. (Arrian, Anabasis, book 4, chapter 5 8:2)
  • ὁ δ’ Εὐμενὴσ ἐπεβάλετο μὲν κολάσαι τὴν ἀθεσίαν τῶν παραβεβηκότων τοὺσ ὁρ́κουσ καὶ διώκειν ἐκ ποδῶν τὴν φάλαγγα, οὐδὲν δὲ δυνάμενοσ πρᾶξαι διά τε τὰσ ἀρετὰσ τῶν ἀποχωρούντων καὶ διὰ τὴν ἐκ τῶν τραυμάτων ἐλάττωσιν ἀπέγνω τὸν διωγμόν. (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 18, chapter 32 4:1)

Synonyms

  1. to go from or away from

  2. to withdraw from

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION