- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀποκτείνω?

Non-contract Verb; Transliteration: apokteinō

Principal Part: ἀποκτείνω ἀποκτενῶ ἀπέκτεινα

Structure: ἀπο (Prefix) + κτείν (Stem) + ω (Ending)

Etym.: cf. ἀποκτίννυμι

Sense

  1. I kill, slay
  2. I condemn, put to death (judicial)

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποκτείνω ἀποκτείνεις ἀποκτείνει
Dual ἀποκτείνετον ἀποκτείνετον
Plural ἀποκτείνομεν ἀποκτείνετε ἀποκτείνουσι(ν)
SubjunctiveSingular ἀποκτείνω ἀποκτείνῃς ἀποκτείνῃ
Dual ἀποκτείνητον ἀποκτείνητον
Plural ἀποκτείνωμεν ἀποκτείνητε ἀποκτείνωσι(ν)
OptativeSingular ἀποκτείνοιμι ἀποκτείνοις ἀποκτείνοι
Dual ἀποκτείνοιτον ἀποκτεινοίτην
Plural ἀποκτείνοιμεν ἀποκτείνοιτε ἀποκτείνοιεν
ImperativeSingular ἀποκτείνε ἀποκτεινέτω
Dual ἀποκτείνετον ἀποκτεινέτων
Plural ἀποκτείνετε ἀποκτεινόντων, ἀποκτεινέτωσαν
Infinitive ἀποκτείνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποκτεινων ἀποκτεινοντος ἀποκτεινουσα ἀποκτεινουσης ἀποκτεινον ἀποκτεινοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποκτείνομαι ἀποκτείνει, ἀποκτείνῃ ἀποκτείνεται
Dual ἀποκτείνεσθον ἀποκτείνεσθον
Plural ἀποκτεινόμεθα ἀποκτείνεσθε ἀποκτείνονται
SubjunctiveSingular ἀποκτείνωμαι ἀποκτείνῃ ἀποκτείνηται
Dual ἀποκτείνησθον ἀποκτείνησθον
Plural ἀποκτεινώμεθα ἀποκτείνησθε ἀποκτείνωνται
OptativeSingular ἀποκτεινοίμην ἀποκτείνοιο ἀποκτείνοιτο
Dual ἀποκτείνοισθον ἀποκτεινοίσθην
Plural ἀποκτεινοίμεθα ἀποκτείνοισθε ἀποκτείνοιντο
ImperativeSingular ἀποκτείνου ἀποκτεινέσθω
Dual ἀποκτείνεσθον ἀποκτεινέσθων
Plural ἀποκτείνεσθε ἀποκτεινέσθων, ἀποκτεινέσθωσαν
Infinitive ἀποκτείνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποκτεινομενος ἀποκτεινομενου ἀποκτεινομενη ἀποκτεινομενης ἀποκτεινομενον ἀποκτεινομενου

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀπέκτεινα ἀπέκτεινας ἀπέκτεινε(ν)
Dual ἀπεκτείνατον ἀπεκτεινάτην
Plural ἀπεκτείναμεν ἀπεκτείνατε ἀπέκτειναν
SubjunctiveSingular ἀποκτείνω ἀποκτείνῃς ἀποκτείνῃ
Dual ἀποκτείνητον ἀποκτείνητον
Plural ἀποκτείνωμεν ἀποκτείνητε ἀποκτείνωσι(ν)
OptativeSingular ἀποκτείναιμι ἀποκτείναις ἀποκτείναι
Dual ἀποκτείναιτον ἀποκτειναίτην
Plural ἀποκτείναιμεν ἀποκτείναιτε ἀποκτείναιεν
ImperativeSingular ἀποκτείνον ἀποκτεινάτω
Dual ἀποκτείνατον ἀποκτεινάτων
Plural ἀποκτείνατε ἀποκτεινάντων
Infinitive ἀποκτείναι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποκτεινας ἀποκτειναντος ἀποκτεινασα ἀποκτεινασης ἀποκτειναν ἀποκτειναντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀπεκτεινάμην ἀπεκτείνω ἀπεκτείνατο
Dual ἀπεκτείνασθον ἀπεκτεινάσθην
Plural ἀπεκτεινάμεθα ἀπεκτείνασθε ἀπεκτείναντο
SubjunctiveSingular ἀποκτείνωμαι ἀποκτείνῃ ἀποκτείνηται
Dual ἀποκτείνησθον ἀποκτείνησθον
Plural ἀποκτεινώμεθα ἀποκτείνησθε ἀποκτείνωνται
OptativeSingular ἀποκτειναίμην ἀποκτείναιο ἀποκτείναιτο
Dual ἀποκτείναισθον ἀποκτειναίσθην
Plural ἀποκτειναίμεθα ἀποκτείναισθε ἀποκτείναιντο
ImperativeSingular ἀποκτείναι ἀποκτεινάσθω
Dual ἀποκτείνασθον ἀποκτεινάσθων
Plural ἀποκτείνασθε ἀποκτεινάσθων
Infinitive ἀποκτείνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποκτειναμενος ἀποκτειναμενου ἀποκτειναμενη ἀποκτειναμενης ἀποκτειναμενον ἀποκτειναμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • εἶπε δὲ Λάμεχ ταῖς ἑαυτοῦ γυναιξίν. Ἀδὰ καὶ Σελλά, ἀκούσατέ μου τῆς φωνῆς, γυναῖκες Λάμεχ, ἐνωτίσασθέ μου τοὺς λόγους, ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦμα ἐμοὶ καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα ἐμοί. (Septuagint, Liber Genesis 4:23)
  • Ἔγνω δὲ Ἀδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ, λέγουσα. ἐξανέστησε γάρ μοι ὁ Θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ Ἄβελ, ὃν ἀπέκτεινε Κάϊν. (Septuagint, Liber Genesis 4:25)
  • Καὶ ἐνεκότει Ἡσαῦ τῷ Ἰακὼβ περὶ τῆς εὐλογίας ἧς εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. εἶπε δὲ Ἡσαῦ ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ. ἐγγισάτωσαν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρός μου, ἵνα ἀποκτείνω Ἰακὼβ τὸν ἀδελφόν μου. (Septuagint, Liber Genesis 27:41)
  • ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὅτε ἦσαν ἐν τῷ πόνῳ, ἔλαβον οἱ δύο υἱοὶ Ἰακὼβ Συμεὼν καὶ Λευὶ ἀδελφοὶ Δείνας ἕκαστος τὴν μάχαιραν αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν ἀσφαλῶς καὶ ἀπέκτειναν πᾶν ἀρσενικόν. (Septuagint, Liber Genesis 34:25)
  • τόν τε Ἐμμὼρ καὶ Συχὲμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀπέκτειναν ἐν στόματι μαχαίρας. καὶ ἔλαβον τὴν Δείναν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Συχὲμ καὶ ἐξῆλθον. (Septuagint, Liber Genesis 34:26)
  • σὺ δέ μοι νημερτὲς ἐνίσπες, ἤ μιν ἀποκτείνω, αἴ κε κρείσσων γε γένωμαι, ἠε῀ σοὶ ἐνθάδ ἄγω, ἵν ὑπερβασίας ἀποτίσῃ πολλάς, ὅσσας οὗτος ἐμήσατο σῷ ἐνὶ οἴκῳ. (Homer, Odyssey, Book 22 27:2)
  • ἀποκτείνω μὲν τὰ τέκνα. (Epictetus, Works, book 2, 20:4)

Synonyms

  1. I kill

  2. I condemn

Related

명사

형용사

동사

부사

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION