Ancient Greek-English Dictionary Language

καταλύω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: καταλύω

Structure: κατα (Prefix) + λύ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. I destroy
  2. I abolish, I do away with
  3. I deprive someone of their authority
  4. I put an end to something
  5. (for animals) I unyoke, I unharness
  6. I take down something hung or someone hanged
  7. I stay somewhere for one night, I find a lodgement

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταλύω καταλύεις καταλύει
Dual καταλύετον καταλύετον
Plural καταλύομεν καταλύετε καταλύουσιν*
SubjunctiveSingular καταλύω καταλύῃς καταλύῃ
Dual καταλύητον καταλύητον
Plural καταλύωμεν καταλύητε καταλύωσιν*
OptativeSingular καταλύοιμι καταλύοις καταλύοι
Dual καταλύοιτον καταλυοίτην
Plural καταλύοιμεν καταλύοιτε καταλύοιεν
ImperativeSingular καταλύε καταλυέτω
Dual καταλύετον καταλυέτων
Plural καταλύετε καταλυόντων, καταλυέτωσαν
Infinitive καταλύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
καταλυων καταλυοντος καταλυουσα καταλυουσης καταλυον καταλυοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καταλύομαι καταλύει, καταλύῃ καταλύεται
Dual καταλύεσθον καταλύεσθον
Plural καταλυόμεθα καταλύεσθε καταλύονται
SubjunctiveSingular καταλύωμαι καταλύῃ καταλύηται
Dual καταλύησθον καταλύησθον
Plural καταλυώμεθα καταλύησθε καταλύωνται
OptativeSingular καταλυοίμην καταλύοιο καταλύοιτο
Dual καταλύοισθον καταλυοίσθην
Plural καταλυοίμεθα καταλύοισθε καταλύοιντο
ImperativeSingular καταλύου καταλυέσθω
Dual καταλύεσθον καταλυέσθων
Plural καταλύεσθε καταλυέσθων, καταλυέσθωσαν
Infinitive καταλύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καταλυομενος καταλυομενου καταλυομενη καταλυομενης καταλυομενον καταλυομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ποῖον δ’ οὐκ ἀναιρεῖται βουλευτήριον πόλεωσ ἢ ποῖον οὐ καταλύεται συνέδριον βασιλέωσ, εἰ ὑπὸ τῇ τύχῃ πάντ’ ἐστίν, ἣν τυφλὴν λοιδοροῦμεν, ὡσ τυφλοὶ περιπίπτοντεσ αὐτῇ; (Plutarch, De fortuna, chapter, section 2 7:1)
  • ἐκ δὲ τούτου καταλύεται μὲν ὁ Τίτοσ τῷ Νάβιδι τὸν πόλεμον, ἀποθνῄσκει δὲ ὁ Νάβισ ὑπὸ Αἰτωλῶν δολοφονηθείσ, τεταραγμένησ δὲ τῆσ Σπάρτησ ὁ Φιλοποίμην ἁρπάσασ τὸν καιρὸν ἐπιπίπτει μετὰ δυνάμεωσ, καὶ τῶν μὲν ἀκόντων, τοὺσ δὲ συμπείσασ προσηγάγετο καὶ μετεκόμισεν εἰσ τοὺσ Ἀχαιοὺσ τὴν πόλιν. (Plutarch, Philopoemen, chapter 15 2:1)
  • ταῦτα τῶν Αἰτωλῶν λεγόντων καὶ διαταραττόντων τοὺσ συμμάχουσ, αὐτὸσ ὁ Φίλιπποσ ἐλθὼν πρὸσ τὰσ διαλύσεισ ἀνεῖλε τὴν ὑποψίαν, ἐπιτρέψασ τῷ Τίτῳ καὶ Ῥωμαίοισ τὰ καθ’ αὑτόν, καὶ οὕτω καταλύεται τὸν πόλεμον ὁ Τίτοσ· (Plutarch, Titus Flamininus, chapter 9 5:1)
  • ὅτι δὲ πολλὰσ ἑτέρασ προσκαλεσάμενοσ καὶ γραψάμενοσ καθυφεῖκεν, καὶ μικρὸν ἀργύριον λαμβάνων ἀπαλλάττεται, τοὺσ δόντασ ὑμῖν αὐτοὺσ καλῶ, ἵνα μὴ πιστεύητε αὐτῷ λέγοντι ὡσ αὐτὸσ φυλάττει τοὺσ παράνομα γράφοντασ, καὶ ὡσ, ὅταν αἱ τῶν παρανόμων γραφαὶ ἀναιρεθῶσιν, ὁ δῆμοσ καταλύεται· (Demosthenes, Speeches 51-61, 52:1)
  • καταλύεται δὲ καὶ τῆσ βουλῆσ ἡ δύναμισ ἐν ταῖσ τοιαύταισ δημοκρατίαισ ἐν αἷσ αὐτὸσ συνιὼν ὁ δῆμοσ χρηματίζει περὶ πάντων. (Aristotle, Politics, Book 4 258:2)

Synonyms

  1. I destroy

  2. I abolish

  3. I put an end to something

  4. I take down something hung or someone hanged

Related

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION