Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: σπανίζω

Structure: σπανίζ (Stem) + ω (Ending)


  1. to be rare, scarce, scanty
  2. to lack or be in want of, to be in want


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular σπανίζω σπανίζεις σπανίζει
Dual σπανίζετον σπανίζετον
Plural σπανίζομεν σπανίζετε σπανίζουσιν*
SubjunctiveSingular σπανίζω σπανίζῃς σπανίζῃ
Dual σπανίζητον σπανίζητον
Plural σπανίζωμεν σπανίζητε σπανίζωσιν*
OptativeSingular σπανίζοιμι σπανίζοις σπανίζοι
Dual σπανίζοιτον σπανιζοίτην
Plural σπανίζοιμεν σπανίζοιτε σπανίζοιεν
ImperativeSingular σπάνιζε σπανιζέτω
Dual σπανίζετον σπανιζέτων
Plural σπανίζετε σπανιζόντων, σπανιζέτωσαν
Infinitive σπανίζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
σπανιζων σπανιζοντος σπανιζουσα σπανιζουσης σπανιζον σπανιζοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular σπανίζομαι σπανίζει, σπανίζῃ σπανίζεται
Dual σπανίζεσθον σπανίζεσθον
Plural σπανιζόμεθα σπανίζεσθε σπανίζονται
SubjunctiveSingular σπανίζωμαι σπανίζῃ σπανίζηται
Dual σπανίζησθον σπανίζησθον
Plural σπανιζώμεθα σπανίζησθε σπανίζωνται
OptativeSingular σπανιζοίμην σπανίζοιο σπανίζοιτο
Dual σπανίζοισθον σπανιζοίσθην
Plural σπανιζοίμεθα σπανίζοισθε σπανίζοιντο
ImperativeSingular σπανίζου σπανιζέσθω
Dual σπανίζεσθον σπανιζέσθων
Plural σπανίζεσθε σπανιζέσθων, σπανιζέσθωσαν
Infinitive σπανίζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
σπανιζομενος σπανιζομενου σπανιζομενη σπανιζομενης σπανιζομενον σπανιζομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • οὐ βίου σπανίζομεν. (Euripides, Rhesus, episode, iambic 1:8)
  • ἀλλ’ εἰ σπανίζεισ, τἀργυρίου μοι τὸν τόκον ἀπόδοτε· (Aristophanes, Clouds, Lyric-Scene, iambics 1:24)
  • οὐ τῶνδ’ ἐν ἀγέλαισ ὀλβίαισ σπανίζομεν. (Euripides, Helen, episode 4:13)
  • ἣ μὲν γὰρ ὀλίγα πράγματα καὶ μικρὰ περιέχουσα πληθύει τῶν ῥητορειῶν, ἣ δὲ περὶ πολλὰσ καὶ μεγάλασ συνταχθεῖσα πράξεισ δημηγορικῶν σπανίζει λόγων. (Dionysius of Halicarnassus, , chapter 16 1:4)
  • "ἆρ’ οὐκ εἰκόσ ἐστι τὸν ῥιγοῦντα φανερῶσ καὶ πεινᾶν οἴκοι καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων σπανίζειν; (Plutarch, , chapter 25 4:3)


  1. to lack or be in want of


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool