Ancient Greek-English Dictionary Language

βουλεύω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: βουλεύω βουλεύσω ἐβούλευσα βεβούλευκα βεβούλευμαι

Structure: βουλεύ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: boulh/

Sense

  1. to take counsel, deliberate, concert measures, (in past tenses) to determine or resolve after deliberation, (absolute)
  2. (with accusative of object) to deliberate on, plan, devise
  3. (with infinitive) to take counsel, to resolve to do

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular βουλεύω βουλεύεις βουλεύει
Dual βουλεύετον βουλεύετον
Plural βουλεύομεν βουλεύετε βουλεύουσιν*
SubjunctiveSingular βουλεύω βουλεύῃς βουλεύῃ
Dual βουλεύητον βουλεύητον
Plural βουλεύωμεν βουλεύητε βουλεύωσιν*
OptativeSingular βουλεύοιμι βουλεύοις βουλεύοι
Dual βουλεύοιτον βουλευοίτην
Plural βουλεύοιμεν βουλεύοιτε βουλεύοιεν
ImperativeSingular βούλευε βουλευέτω
Dual βουλεύετον βουλευέτων
Plural βουλεύετε βουλευόντων, βουλευέτωσαν
Infinitive βουλεύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
βουλευων βουλευοντος βουλευουσα βουλευουσης βουλευον βουλευοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular βουλεύομαι βουλεύει, βουλεύῃ βουλεύεται
Dual βουλεύεσθον βουλεύεσθον
Plural βουλευόμεθα βουλεύεσθε βουλεύονται
SubjunctiveSingular βουλεύωμαι βουλεύῃ βουλεύηται
Dual βουλεύησθον βουλεύησθον
Plural βουλευώμεθα βουλεύησθε βουλεύωνται
OptativeSingular βουλευοίμην βουλεύοιο βουλεύοιτο
Dual βουλεύοισθον βουλευοίσθην
Plural βουλευοίμεθα βουλεύοισθε βουλεύοιντο
ImperativeSingular βουλεύου βουλευέσθω
Dual βουλεύεσθον βουλευέσθων
Plural βουλεύεσθε βουλευέσθων, βουλευέσθωσαν
Infinitive βουλεύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
βουλευομενος βουλευομενου βουλευομενη βουλευομενης βουλευομενον βουλευομενου

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐβούλευσα ἐβούλευσας ἐβούλευσεν*
Dual ἐβουλεύσατον ἐβουλευσάτην
Plural ἐβουλεύσαμεν ἐβουλεύσατε ἐβούλευσαν
SubjunctiveSingular βουλεύσω βουλεύσῃς βουλεύσῃ
Dual βουλεύσητον βουλεύσητον
Plural βουλεύσωμεν βουλεύσητε βουλεύσωσιν*
OptativeSingular βουλεύσαιμι βουλεύσαις βουλεύσαι
Dual βουλεύσαιτον βουλευσαίτην
Plural βουλεύσαιμεν βουλεύσαιτε βουλεύσαιεν
ImperativeSingular βούλευσον βουλευσάτω
Dual βουλεύσατον βουλευσάτων
Plural βουλεύσατε βουλευσάντων
Infinitive βουλεύσαι
Participle MasculineFeminineNeuter
βουλευσᾱς βουλευσαντος βουλευσᾱσα βουλευσᾱσης βουλευσαν βουλευσαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐβουλευσάμην ἐβουλεύσω ἐβουλεύσατο
Dual ἐβουλεύσασθον ἐβουλευσάσθην
Plural ἐβουλευσάμεθα ἐβουλεύσασθε ἐβουλεύσαντο
SubjunctiveSingular βουλεύσωμαι βουλεύσῃ βουλεύσηται
Dual βουλεύσησθον βουλεύσησθον
Plural βουλευσώμεθα βουλεύσησθε βουλεύσωνται
OptativeSingular βουλευσαίμην βουλεύσαιο βουλεύσαιτο
Dual βουλεύσαισθον βουλευσαίσθην
Plural βουλευσαίμεθα βουλεύσαισθε βουλεύσαιντο
ImperativeSingular βούλευσαι βουλευσάσθω
Dual βουλεύσασθον βουλευσάσθων
Plural βουλεύσασθε βουλευσάσθων
Infinitive βουλεύσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
βουλευσαμενος βουλευσαμενου βουλευσαμενη βουλευσαμενης βουλευσαμενον βουλευσαμενου

Perfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular βεβούλευκα βεβούλευκας βεβούλευκεν*
Dual βεβουλεύκατον βεβουλεύκατον
Plural βεβουλεύκαμεν βεβουλεύκατε βεβουλεύκᾱσιν*
SubjunctiveSingular βεβουλεύκω βεβουλεύκῃς βεβουλεύκῃ
Dual βεβουλεύκητον βεβουλεύκητον
Plural βεβουλεύκωμεν βεβουλεύκητε βεβουλεύκωσιν*
OptativeSingular βεβουλεύκοιμι βεβουλεύκοις βεβουλεύκοι
Dual βεβουλεύκοιτον βεβουλευκοίτην
Plural βεβουλεύκοιμεν βεβουλεύκοιτε βεβουλεύκοιεν
ImperativeSingular βεβούλευκε βεβουλευκέτω
Dual βεβουλεύκετον βεβουλευκέτων
Plural βεβουλεύκετε βεβουλευκόντων
Infinitive βεβουλευκέναι
Participle MasculineFeminineNeuter
βεβουλευκως βεβουλευκοντος βεβουλευκυῑα βεβουλευκυῑᾱς βεβουλευκον βεβουλευκοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular βεβούλευμαι βεβούλευσαι βεβούλευται
Dual βεβούλευσθον βεβούλευσθον
Plural βεβουλεύμεθα βεβούλευσθε βεβούλευνται
ImperativeSingular βεβούλευσο βεβουλεύσθω
Dual βεβούλευσθον βεβουλεύσθων
Plural βεβούλευσθε βεβουλεύσθων
Infinitive βεβούλευσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
βεβουλευμενος βεβουλευμενου βεβουλευμενη βεβουλευμενης βεβουλευμενον βεβουλευμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἔστι δὴ πρὸσ ταῦτ’ οὐ χαλεπὸν τὰ δίκαι’ ὑμῖν ἀντειπεῖν, ὅτι πρῶτον μὲν οἱ προεδρεύοντεσ τῆσ βουλῆσ καὶ ὁ ταῦτ’ ἐπιψηφίζων ἐπιστάτησ ἠρώτων καὶ διαχειροτονίαν ἐδίδοσαν, ὅτῳ δοκεῖ δωρειᾶσ ἀξίωσ ἡ βουλὴ βεβουλευκέναι καὶ ὅτῳ μή· (Demosthenes, Speeches 21-30, 12:1)

Synonyms

  1. to deliberate on

  2. to take counsel

Related

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION