Ancient Greek-English Dictionary

ἀναίρω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀναίρω

Structure: ἀν (Prefix) + αί̓ρ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to lift up, carried up

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀναίρω ἀναίρεις ἀναίρει
Dual ἀναίρετον ἀναίρετον
Plural ἀναίρομεν ἀναίρετε ἀναίρουσιν*
SubjunctiveSingular ἀναίρω ἀναίρῃς ἀναίρῃ
Dual ἀναίρητον ἀναίρητον
Plural ἀναίρωμεν ἀναίρητε ἀναίρωσιν*
OptativeSingular ἀναίροιμι ἀναίροις ἀναίροι
Dual ἀναίροιτον ἀναιροίτην
Plural ἀναίροιμεν ἀναίροιτε ἀναίροιεν
ImperativeSingular ἀναίρε ἀναιρέτω
Dual ἀναίρετον ἀναιρέτων
Plural ἀναίρετε ἀναιρόντων, ἀναιρέτωσαν
Infinitive ἀναίρειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀναιρων ἀναιροντος ἀναιρουσα ἀναιρουσης ἀναιρον ἀναιροντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀναίρομαι ἀναίρει, ἀναίρῃ ἀναίρεται
Dual ἀναίρεσθον ἀναίρεσθον
Plural ἀναιρόμεθα ἀναίρεσθε ἀναίρονται
SubjunctiveSingular ἀναίρωμαι ἀναίρῃ ἀναίρηται
Dual ἀναίρησθον ἀναίρησθον
Plural ἀναιρώμεθα ἀναίρησθε ἀναίρωνται
OptativeSingular ἀναιροίμην ἀναίροιο ἀναίροιτο
Dual ἀναίροισθον ἀναιροίσθην
Plural ἀναιροίμεθα ἀναίροισθε ἀναίροιντο
ImperativeSingular ἀναίρου ἀναιρέσθω
Dual ἀναίρεσθον ἀναιρέσθων
Plural ἀναίρεσθε ἀναιρέσθων, ἀναιρέσθωσαν
Infinitive ἀναίρεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀναιρομενος ἀναιρομενου ἀναιρομενη ἀναιρομενης ἀναιρομενον ἀναιρομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τότε Δανιὴλ ἀπεκρίθη βουλὴν καὶ γνώμην τῷ Ἀριὼχ τῷ ἀρχιμαγείρῳ τοῦ βασιλέωσ, ὃσ ἐξῆλθεν ἀναιρεῖν τοὺσ σοφοὺσ Βαβυλῶνοσ. (Septuagint, Prophetia Danielis 2:14)
  • τοιγάρτοι μετὰ τὰσ διηγήσεισ τὰσ οὕτωσ ᾠκονομημένασ οὐκ ἔτι τὰσ προηγουμένασ ἀποδείξεισ πολλοῖσ βεβαιοῦται λόγοισ οὐδ’ ἔστιν ὅμοιοσ τοῖσ νέοισ τεχνογράφοισ, ἀλλὰ τὰσ τῶν ἀντιδίκων πίστεισ ἀναιρεῖν οἰέται δεῖν. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 14 2:1)
  • τικτόμενα καὶ τρέφειν οὐκ ἀναιρεῖν προσῆκον. (Plutarch, De amore prolis, section 5 4:1)
  • ἂν γὰρ ὗσ τεκοῦσα δελφάκιον ἢ κύων διασπαράξῃ σκυλάκιον, ἀθυμοῦσι καὶ ταράττονται καὶ θεοῖσ ἀποτρόπαια θύουσι καὶ τέρασ νομίζουσιν, ὡσ πᾶσι κατὰ φύσιν στέργειν τὰ τικτόμενα καὶ τρέφειν οὐκ ἀναιρεῖν προσῆκον. (Plutarch, De amore prolis, section 5 1:5)
  • ὁ δὲ βασιλεὺσ πυθόμενοσ, ὅτι Οὐάροσ μέλλει τοὺσ ἐπὶ τῆσ Καισαρείασ Ιοὐδαίουσ σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοισ πολλὰσ ὄντασ μυριάδασ ἀναιρεῖν ἡμέρᾳ μιᾷ, μεταπέμπεται πρὸσ αὐτὸν Αἴκουον Μονόδιον πέμψασ αὐτῷ διάδοχον, ὡσ ἐν ἄλλοισ ἐδηλώσαμεν. (Flavius Josephus, 72:1)

Synonyms

  1. to lift up

Related

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION