Ancient Greek-English Dictionary Language

χράω

α-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: χράω χρήσω ἔχρησα ἐχρήσθην

Structure: χρά (Stem) + ω (Ending)

Etym.: only in imperf.

Sense

  1. (with dative of person) to fall upon, attack, assail
  2. (with dative of object) to inflict upon a person
  3. (with infinitive) to be bent on doing, to be eager to do

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular χρῶ χρᾷς χρᾷ
Dual χρᾶτον χρᾶτον
Plural χρῶμεν χρᾶτε χρῶσιν*
SubjunctiveSingular χρῶ χρῇς χρῇ
Dual χρῆτον χρῆτον
Plural χρῶμεν χρῆτε χρῶσιν*
OptativeSingular χρῷμι χρῷς χρῷ
Dual χρῷτον χρῴτην
Plural χρῷμεν χρῷτε χρῷεν
ImperativeSingular χρᾶ χρᾱ́τω
Dual χρᾶτον χρᾱ́των
Plural χρᾶτε χρώντων, χρᾱ́τωσαν
Infinitive χρᾶν
Participle MasculineFeminineNeuter
χρων χρωντος χρωσα χρωσης χρων χρωντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular χρῶμαι χρᾷ χρᾶται
Dual χρᾶσθον χρᾶσθον
Plural χρώμεθα χρᾶσθε χρῶνται
SubjunctiveSingular χρῶμαι χρῇ χρῆται
Dual χρῆσθον χρῆσθον
Plural χρώμεθα χρῆσθε χρῶνται
OptativeSingular χρῴμην χρῷο χρῷτο
Dual χρῷσθον χρῴσθην
Plural χρῴμεθα χρῷσθε χρῷντο
ImperativeSingular χρῶ χρᾱ́σθω
Dual χρᾶσθον χρᾱ́σθων
Plural χρᾶσθε χρᾱ́σθων, χρᾱ́σθωσαν
Infinitive χρᾶσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
χρωμενος χρωμενου χρωμενη χρωμενης χρωμενον χρωμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular χρήσω χρήσεις χρήσει
Dual χρήσετον χρήσετον
Plural χρήσομεν χρήσετε χρήσουσιν*
OptativeSingular χρήσοιμι χρήσοις χρήσοι
Dual χρήσοιτον χρησοίτην
Plural χρήσοιμεν χρήσοιτε χρήσοιεν
Infinitive χρήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
χρησων χρησοντος χρησουσα χρησουσης χρησον χρησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular χρήσομαι χρήσει, χρήσῃ χρήσεται
Dual χρήσεσθον χρήσεσθον
Plural χρησόμεθα χρήσεσθε χρήσονται
OptativeSingular χρησοίμην χρήσοιο χρήσοιτο
Dual χρήσοισθον χρησοίσθην
Plural χρησοίμεθα χρήσοισθε χρήσοιντο
Infinitive χρήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
χρησομενος χρησομενου χρησομενη χρησομενης χρησομενον χρησομενου
Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular χρησθήσομαι χρησθήσῃ χρησθήσεται
Dual χρησθήσεσθον χρησθήσεσθον
Plural χρησθησόμεθα χρησθήσεσθε χρησθήσονται
OptativeSingular χρησθησοίμην χρησθήσοιο χρησθήσοιτο
Dual χρησθήσοισθον χρησθησοίσθην
Plural χρησθησοίμεθα χρησθήσοισθε χρησθήσοιντο
Infinitive χρησθήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
χρησθησομενος χρησθησομενου χρησθησομενη χρησθησομενης χρησθησομενον χρησθησομενου

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular έ̓χρησα έ̓χρησας έ̓χρησεν*
Dual ἐχρήσατον ἐχρησάτην
Plural ἐχρήσαμεν ἐχρήσατε έ̓χρησαν
SubjunctiveSingular χρήσω χρήσῃς χρήσῃ
Dual χρήσητον χρήσητον
Plural χρήσωμεν χρήσητε χρήσωσιν*
OptativeSingular χρήσαιμι χρήσαις χρήσαι
Dual χρήσαιτον χρησαίτην
Plural χρήσαιμεν χρήσαιτε χρήσαιεν
ImperativeSingular χρήσον χρησάτω
Dual χρήσατον χρησάτων
Plural χρήσατε χρησάντων
Infinitive χρήσαι
Participle MasculineFeminineNeuter
χρησᾱς χρησαντος χρησᾱσα χρησᾱσης χρησαν χρησαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐχρησάμην ἐχρήσω ἐχρήσατο
Dual ἐχρήσασθον ἐχρησάσθην
Plural ἐχρησάμεθα ἐχρήσασθε ἐχρήσαντο
SubjunctiveSingular χρήσωμαι χρήσῃ χρήσηται
Dual χρήσησθον χρήσησθον
Plural χρησώμεθα χρήσησθε χρήσωνται
OptativeSingular χρησαίμην χρήσαιο χρήσαιτο
Dual χρήσαισθον χρησαίσθην
Plural χρησαίμεθα χρήσαισθε χρήσαιντο
ImperativeSingular χρήσαι χρησάσθω
Dual χρήσασθον χρησάσθων
Plural χρήσασθε χρησάσθων
Infinitive χρήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
χρησαμενος χρησαμενου χρησαμενη χρησαμενης χρησαμενον χρησαμενου
Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐχρήσθην ἐχρήσθης ἐχρήσθη
Dual ἐχρήσθητον ἐχρησθήτην
Plural ἐχρήσθημεν ἐχρήσθητε ἐχρήσθησαν
SubjunctiveSingular χρήσθω χρήσθῃς χρήσθῃ
Dual χρήσθητον χρήσθητον
Plural χρήσθωμεν χρήσθητε χρήσθωσιν*
OptativeSingular χρησθείην χρησθείης χρησθείη
Dual χρησθείητον χρησθειήτην
Plural χρησθείημεν χρησθείητε χρησθείησαν
ImperativeSingular χρήσθητι χρησθήτω
Dual χρήσθητον χρησθήτων
Plural χρήσθητε χρησθέντων
Infinitive χρησθῆναι
Participle MasculineFeminineNeuter
χρησθεις χρησθεντος χρησθεισα χρησθεισης χρησθεν χρησθεντος

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τὴν μὲν γὰρ ἐν ταῖσ τιμωρίαισ ἀνωμαλίαν, ἐξ ὧν ἔτυχεν αἰτιῶν ἀποτυμπανίζοντοσ αὐτοῦ καὶ πάλιν τὰ μέγιστα τῶν ἀδικημάτων πρᾴωσ φέροντοσ, καὶ διαλλαττομένου μὲν ἐπὶ τοῖσ ἀνηκέστοισ μετὰ εὐκολίασ, τὰ δὲ μικρὰ καὶ φαῦλα προσκρούσματα σφαγαῖσ καὶ δημεύσεσιν οὐσιῶν μετιόντοσ, οὕτωσ ἄν τισ διαιτήσειεν ὡσ φύσει μὲν ὀργὴν χαλεπὸν ὄντα καὶ τιμωρητικόν, ὑφιέμενον δὲ τῆσ πικρίασ λογισμῷ πρὸσ τὸ συμφέρον, ἐν αὐτῷ γε τούτῳ τῷ συμμαχικῷ πολέμῳ τῶν στρατιωτῶν αὐτοῦ στρατηγικὸν ἄνδρα πρεσβευτήν, Ἀλβῖνον ὄνομα, ξύλοισ καὶ λίθοισ διαχρησαμένων, παρῆλθε καὶ οὐκ ἐπεξῆλθεν ἀδίκημα τοσοῦτον, ἀλλὰ καὶ σεμνυνόμενοσ διεδίδου λόγον ὡσ προθυμοτέροισ διὰ τοῦτο χρήσοιτο πρὸσ τόν πόλεμον αὐτοῖσ ἰωμένοισ τὸ ἁμάρτημα δι’ ἀνδραγαθίασ. (Plutarch, Sulla, chapter 6 8:1)
  • οὔτε γὰρ τῷ τριηραρχήματι οὔτε τοῖσ ἐπιβάταισ καὶ τῇ ὑπηρεσίᾳ χρήσοιτο· (Demosthenes, Speeches 41-50, 54:2)
  • εἰ δέ τινα φεύγοντα λήψοιτο, προηγόρευεν ὅτι ὡσ πολεμίῳ χρήσοιτο. (Xenophon, Cyropaedia, , chapter 1 4:4)
  • ὁ δ’ ἐθαύμαζε μὲν ὡσ εἶχε δαιμονίωσ, ἠπόρει δὲ ὅ τι χρήσοιτο, χειμῶνόσ τε ὡρ́ᾳ καὶ ἅμα τὴν ἄγαν ἀσθένειαν τοῦ σώματοσ δεδιώσ· (Aristides, Aelius, Orationes, 8:10)

Synonyms

  1. to fall upon

  2. to inflict upon a person

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION