Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ῥέπω ῥέψω ἔρρεψα

Structure: ῥέπ (Stem) + ω (Ending)


  1. (intransitive), (of things) to incline one way or the other
  2. (of contending parties) to preponderate, prevail
  3. (of persons) to be inclined
  4. (of duties, feelings) to fall upon, to devolve upon
  5. (of events) to fall, happen in a certain way


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ῥέπω ῥέπεις ῥέπει
Dual ῥέπετον ῥέπετον
Plural ῥέπομεν ῥέπετε ῥέπουσιν*
SubjunctiveSingular ῥέπω ῥέπῃς ῥέπῃ
Dual ῥέπητον ῥέπητον
Plural ῥέπωμεν ῥέπητε ῥέπωσιν*
OptativeSingular ῥέποιμι ῥέποις ῥέποι
Dual ῥέποιτον ῥεποίτην
Plural ῥέποιμεν ῥέποιτε ῥέποιεν
ImperativeSingular ῥέπε ῥεπέτω
Dual ῥέπετον ῥεπέτων
Plural ῥέπετε ῥεπόντων, ῥεπέτωσαν
Infinitive ῥέπειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ῥεπων ῥεποντος ῥεπουσα ῥεπουσης ῥεπον ῥεποντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ῥέπομαι ῥέπει, ῥέπῃ ῥέπεται
Dual ῥέπεσθον ῥέπεσθον
Plural ῥεπόμεθα ῥέπεσθε ῥέπονται
SubjunctiveSingular ῥέπωμαι ῥέπῃ ῥέπηται
Dual ῥέπησθον ῥέπησθον
Plural ῥεπώμεθα ῥέπησθε ῥέπωνται
OptativeSingular ῥεποίμην ῥέποιο ῥέποιτο
Dual ῥέποισθον ῥεποίσθην
Plural ῥεποίμεθα ῥέποισθε ῥέποιντο
ImperativeSingular ῥέπου ῥεπέσθω
Dual ῥέπεσθον ῥεπέσθων
Plural ῥέπεσθε ῥεπέσθων, ῥεπέσθωσαν
Infinitive ῥέπεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ῥεπομενος ῥεπομενου ῥεπομενη ῥεπομενης ῥεπομενον ῥεπομενου

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular έ̓ρρεψα έ̓ρρεψας έ̓ρρεψεν*
Dual ἐρρέψατον ἐρρεψάτην
Plural ἐρρέψαμεν ἐρρέψατε έ̓ρρεψαν
SubjunctiveSingular ῥέψω ῥέψῃς ῥέψῃ
Dual ῥέψητον ῥέψητον
Plural ῥέψωμεν ῥέψητε ῥέψωσιν*
OptativeSingular ῥέψαιμι ῥέψαις ῥέψαι
Dual ῥέψαιτον ῥεψαίτην
Plural ῥέψαιμεν ῥέψαιτε ῥέψαιεν
ImperativeSingular ῥέψον ῥεψάτω
Dual ῥέψατον ῥεψάτων
Plural ῥέψατε ῥεψάντων
Infinitive ῥέψαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ῥεψᾱς ῥεψαντος ῥεψᾱσα ῥεψᾱσης ῥεψαν ῥεψαντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐρρεψάμην ἐρρέψω ἐρρέψατο
Dual ἐρρέψασθον ἐρρεψάσθην
Plural ἐρρεψάμεθα ἐρρέψασθε ἐρρέψαντο
SubjunctiveSingular ῥέψωμαι ῥέψῃ ῥέψηται
Dual ῥέψησθον ῥέψησθον
Plural ῥεψώμεθα ῥέψησθε ῥέψωνται
OptativeSingular ῥεψαίμην ῥέψαιο ῥέψαιτο
Dual ῥέψαισθον ῥεψαίσθην
Plural ῥεψαίμεθα ῥέψαισθε ῥέψαιντο
ImperativeSingular ῥέψαι ῥεψάσθω
Dual ῥέψασθον ῥεψάσθων
Plural ῥέψασθε ῥεψάσθων
Infinitive ῥέψεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ῥεψαμενος ῥεψαμενου ῥεψαμενη ῥεψαμενης ῥεψαμενον ῥεψαμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • ὅ τι μὲν ἐκ θεῶν μοῖρα παγκρατὴσ ἄμμι κατένευσε καὶ Δίκασ ῥέπει τά‐ λαντον, πεπρωμέναν αἶσαν ἐκπλήσομεν, ὅταν ἔλθῃ· (Bacchylides, , dithyrambs, ode 17 2:1)
  • οὐκ ἔσθ’ ὅπωσ ὁ χρησμὸσ ἐσ τοῦτο ῥέπει, ἀλλ’ εἰσ ἕτερόν τι μεῖζον. (Aristophanes, Plutus, Prologue 2:1)
  • Τροφωνίῳ ἐπιτρέψαι καὶ ὁ Στράτων, ἀνεπέπειστο γὰρ ὑπὸ τῶν τῆσ παρθένου οἰκετῶν, ὡσ πρὸσ αὐτὸν μᾶλλον ἐκείνη ῥέποι, ἠξίου ἐπ’ αὐτῇ ποιεῖσθαι τῇ γαμουμένῃ τὴν ἐκλογήν. (Plutarch, Amatoriae narrationes, chapter 1 5:1)
  • καὶ τὸ τοῦδέ γ’ αὖ ῥέπει· (Aristophanes, Frogs, Lyric-Scene, trochees 1:18)
  • ἐνεδίδου τε τῇ φωνῇ καὶ διεμειδία τῷ προσώπῳ καὶ τὸ βλέμμα πραότερον παρεῖχε, τῷ ῥέπειν ἐπὶ θάτερα καὶ πρὸσ τοὐναντίον ἀντικινεῖσθαι τῷ πάθει διαφυλάττων ἑαυτὸν ἀπτῶτα καὶ ἀήττητον. (Plutarch, De cohibenda ira, section 4 9:1)


  1. to preponderate

  2. to be inclined

  3. to fall upon

  4. to fall



Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary