ὀδύρομαι
Non-contract Verb;
이상동사
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
ὀδύρομαι
Structure:
ὀδύρ
(Stem)
+
ομαι
(Ending)
Etym.: the Trag. use a form du/romai when required by the metre.
Sense
- to lament, bewail, mourn for
- mourned for
- to mourn for, for the sake of
- to wail or lament to or before
- to wail, mourn
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- τοῖσ ἐφόροισ ἐντυγχάνει ὧν μηδὲν προσεχόντων, ἐπὶ τοὺσ βασιλέασ ἱέται καὶ ἀπὸ τούτων ἑκάστῳ τῶν δημοτῶν προσιὼν ὠδύρετο. (Plutarch, Amatoriae narrationes, chapter 3 16:1)
- ἐδόκει ἀτρέπτῳ τῷ προσώπῳ προσιέναι καὶ οὐ πάνυ δεδιέναι τὸν θάνατον δοκῶν καὶ τοῦτο ἐμφῆναι τοῖσ ἔξω τοῦ στομίου ἑστῶσιν ἐθέλων, ἐπεὶ δὲ κατέκυψεν εἴσω τοῦ χάσματοσ καὶ εἶδε τὸν ζόφον, κἀγὼ ἔτι διαμέλλοντα αὐτὸν δακὼν τῷ κωνείῳ κατέσπασα τοῦ ποδόσ, ὥσπερ τὰ βρέφη ἐκώκυε καὶ τὰ ἑαυτοῦ παιδία ὠδύρετο καὶ παντοῖοσ ἐγίνετο. (Lucian, Dialogi mortuorum, 2:1)
- γενόμενοσ δ’ ἐν Ἀμφιπόλει πρῶτον, εἶτ’ ἐκεῖθεν ἐν Γαληψῷ, καὶ τοῦ φόβου μικρὸν ὑπανέντοσ, εἰσ τὸ συγγενὲσ καὶ πρεσβύτατον αὐτοῦ τῶν νοσημάτων, τὴν μικρολογίαν, αὖθισ ὑπενεχθείσ ὠδύρετο πρὸσ τοὺσ φίλουσ ὡσ τῶν Ἀλεξάνδρου τοῦ μεγάλου χρυσωμάτων ἔνια τοῖσ Κρησὶ διερριφὼσ ὑπ’ ἀγνοίασ, καὶ παρεκάλει τοὺσ ἔχοντασ ἀντιβολῶν καὶ δακρύων ἀμείψασθαι πρὸσ νόμισμα, τοὺσ μέν οὖν ἐπισταμένουσ ἀκριβῶσ αὐτὸν οὐκ ἔλαθε κρητίζων πρὸσ Κρῆτασ, οἱ δὲ πεισθέντεσ καὶ ἀποδόντεσ ἀπεστερήθησαν. (Plutarch, Aemilius Paulus, chapter 23 5:1)
- διὸ ἔτη μὲν ἑβδομήκοντα βεβιωκώσ, ὕπατοσ δὲ πρῶτοσ ἀνθρώπων ἑπτάκισ ἀνηγορευμένοσ, οἶκόν τε καὶ πλοῦτον ἀρκοῦντα βασιλείαισ ὁμοῦ πολλαῖσ κεκτημένοσ, ὠδύρετο τὴν ἑαυτοῦ τύχην ὡσ ἐνδεὴσ καὶ ἀτελὴσ ὧν ἐπόθει προαποθνῄσκων. (Plutarch, Caius Marius, chapter 45 7:2)
- χαιρόντων δὲ πάντων καὶ μεγαλυνόντων τὸ ἔργον ὁ Κάτων ἀπεδάκρυε τὴν πατρίδα, καὶ τὴν ὀλέθριον καὶ κακοδαίμονα φιλαρχίαν ὠδύρετο, πολλοὺσ καὶ ἀγαθοὺσ ὁρῶν πολίτασ ὑπ’ ἀλλήλων πεπτωκότασ. (Plutarch, Cato the Younger, chapter 54 7:2)
Synonyms
-
to lament
- πενθέω (to bewail, lament, mourn for)
- καταθρηνέω (to bewail, lament, mourn)
- καταπενθέω (to mourn for, bewail)
- κατοιμώζω (to bewail, lament)
- στεναχίζω (to bewail, lament)
- στενάχω (to bewail, lament)
- ἰαχέω (to bewail, lament)
- γοάω (to wail, groan, weep)
- κατακλαίω (to bewail loudly, lament)
- στένω (to bewail, lament, to pity)
- ὀϊζύω (to wail, mourn, lament)
- κατοικτίζω (to bewail oneself, utter lamentations)
- ἀποκλαίω (to bewail much, mourn deeply for)
-
mourned for
-
to mourn for
-
to wail or lament to or before
-
to wail