Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κατακλαίω κατακλαύσομαι

Structure: κατα (Prefix) + κλαί (Stem) + ω (Ending)


  1. to bewail loudly, lament
  2. to wail aloud


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατακλαίω κατακλαίεις κατακλαίει
Dual κατακλαίετον κατακλαίετον
Plural κατακλαίομεν κατακλαίετε κατακλαίουσιν*
SubjunctiveSingular κατακλαίω κατακλαίῃς κατακλαίῃ
Dual κατακλαίητον κατακλαίητον
Plural κατακλαίωμεν κατακλαίητε κατακλαίωσιν*
OptativeSingular κατακλαίοιμι κατακλαίοις κατακλαίοι
Dual κατακλαίοιτον κατακλαιοίτην
Plural κατακλαίοιμεν κατακλαίοιτε κατακλαίοιεν
ImperativeSingular κατακλαίε κατακλαιέτω
Dual κατακλαίετον κατακλαιέτων
Plural κατακλαίετε κατακλαιόντων, κατακλαιέτωσαν
Infinitive κατακλαίειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κατακλαιων κατακλαιοντος κατακλαιουσα κατακλαιουσης κατακλαιον κατακλαιοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατακλαίομαι κατακλαίει, κατακλαίῃ κατακλαίεται
Dual κατακλαίεσθον κατακλαίεσθον
Plural κατακλαιόμεθα κατακλαίεσθε κατακλαίονται
SubjunctiveSingular κατακλαίωμαι κατακλαίῃ κατακλαίηται
Dual κατακλαίησθον κατακλαίησθον
Plural κατακλαιώμεθα κατακλαίησθε κατακλαίωνται
OptativeSingular κατακλαιοίμην κατακλαίοιο κατακλαίοιτο
Dual κατακλαίοισθον κατακλαιοίσθην
Plural κατακλαιοίμεθα κατακλαίοισθε κατακλαίοιντο
ImperativeSingular κατακλαίου κατακλαιέσθω
Dual κατακλαίεσθον κατακλαιέσθων
Plural κατακλαίεσθε κατακλαιέσθων, κατακλαιέσθωσαν
Infinitive κατακλαίεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κατακλαιομενος κατακλαιομενου κατακλαιομενη κατακλαιομενης κατακλαιομενον κατακλαιομενου

Future tense

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • ἐπεὶ εἰ τὸ μόνον εἶναι ἀρκεῖ πρὸσ τὸ ἔρημον εἶναι, λέγε ὅτι καὶ ὁ Ζεὺσ ἐν τῇ ἐκπυρώσει ἔρημόσ ἐστι καὶ κατακλαίει αὐτὸσ ἑαυτοῦ· (Epictetus, Works, book 3, 4:1)
  • ὅταν δ’ ἀποθνῄσκειν δέῃ, καὶ τότε μέλλεισ ἡμῶν κατακλαίειν, ὅτι τὰσ Ἀθήνασ οὐ μέλλεισ βλέπειν καὶ ἐν Λυκείῳ οὐ περιπατήσεισ; (Epictetus, Works, book 3, 77:3)
  • οἰκείοισ δακρύοισ ἁ γειναμένα κατακλαίει Πιττακὸν ἥδ’ ἱερὰ Λέσβοσ ἀποφθίμενον. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, , Kef. d'. PITTAKOS 6:5)


  1. to bewail loudly

  2. to wail aloud


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool