- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀνακλαίω?

Non-contract Verb; Transliteration: anaklaiō

Principal Part: ἀνακλαίω

Structure: ἀνα (Prefix) + κλαί (Stem) + ω (Ending)

Etym.: Note also that there is another verb ἀνακλάω

Sense

  1. to weep aloud, burst into tears
  2. to weep for

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀνακλαίω ἀνακλαίεις ἀνακλαίει
Dual ἀνακλαίετον ἀνακλαίετον
Plural ἀνακλαίομεν ἀνακλαίετε ἀνακλαίουσι(ν)
SubjunctiveSingular ἀνακλαίω ἀνακλαίῃς ἀνακλαίῃ
Dual ἀνακλαίητον ἀνακλαίητον
Plural ἀνακλαίωμεν ἀνακλαίητε ἀνακλαίωσι(ν)
OptativeSingular ἀνακλαίοιμι ἀνακλαίοις ἀνακλαίοι
Dual ἀνακλαίοιτον ἀνακλαιοίτην
Plural ἀνακλαίοιμεν ἀνακλαίοιτε ἀνακλαίοιεν
ImperativeSingular ἀνακλαίε ἀνακλαιέτω
Dual ἀνακλαίετον ἀνακλαιέτων
Plural ἀνακλαίετε ἀνακλαιόντων, ἀνακλαιέτωσαν
Infinitive ἀνακλαίειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀνακλαιων ἀνακλαιοντος ἀνακλαιουσα ἀνακλαιουσης ἀνακλαιον ἀνακλαιοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀνακλαίομαι ἀνακλαίει, ἀνακλαίῃ ἀνακλαίεται
Dual ἀνακλαίεσθον ἀνακλαίεσθον
Plural ἀνακλαιόμεθα ἀνακλαίεσθε ἀνακλαίονται
SubjunctiveSingular ἀνακλαίωμαι ἀνακλαίῃ ἀνακλαίηται
Dual ἀνακλαίησθον ἀνακλαίησθον
Plural ἀνακλαιώμεθα ἀνακλαίησθε ἀνακλαίωνται
OptativeSingular ἀνακλαιοίμην ἀνακλαίοιο ἀνακλαίοιτο
Dual ἀνακλαίοισθον ἀνακλαιοίσθην
Plural ἀνακλαιοίμεθα ἀνακλαίοισθε ἀνακλαίοιντο
ImperativeSingular ἀνακλαίου ἀνακλαιέσθω
Dual ἀνακλαίεσθον ἀνακλαιέσθων
Plural ἀνακλαίεσθε ἀνακλαιέσθων, ἀνακλαιέσθωσαν
Infinitive ἀνακλαίεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀνακλαιομενος ἀνακλαιομενου ἀνακλαιομενη ἀνακλαιομενης ἀνακλαιομενον ἀνακλαιομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ συνήθεσιν ὁ Θεσπέσιος οὐκ ἂν προσδοκήσας κολαζομένοις ἐνετύγχανεν, οἳ καὶ δεινὰ παθήματα καὶ τιμωρίας ἀσχήμονας καὶ ἀλγεινὰς ὑπομένοντες ᾠκτίζοντο πρὸς ἐκεῖνον καὶ ἀνεκλαίοντο: (Plutarch, De sera numinis vindicta, section 22 51:1)
  • καὶ τὸ τῆς τύχης ἀνεκλαίοντο παράλογον, εἰς οἱάς ὕβρεις καὶ προπηλακισμοὺς ἐλεύσοιτο ἐξ οἱών ἀγαθῶν. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 35 3:2)
  • ἐν οἷς τίθεμαι καὶ σέ, ἥτις ἑνὶ καιρῷ τὰ μέγιστα ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν συμβεβηκότα ἡμῖν ἐπιγνοῦσα τήν τε νίκην τῆς πατρίδος, ἣν ὁ σὸς ἀδελφὸς ἐγὼ πάρειμι κατάγων, καὶ τὸν θάνατον τῶν ἀδελφῶν οὐκ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς, ὦ μιαρὰ σύ, τοῖς κοινοῖς τῆς πατρίδος χαίρεις οὔτ ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς ταῖς ἰδίαις τῆς οἰκίας ἀλγεῖς, ἀλλ ὑπεριδοῦσα τῶν σεαυτῆς ἀδελφῶν τὸν τοῦ μνηστῆρος ἀνακλαίεις μόρον, οὐδ ὑπὸ τοῦ σκότους ἀποφθαρεῖσά που κατὰ μόνας, ἀλλ ἐν τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς, καί μοι τὴν ἀρετὴν καὶ τοὺς στεφάνους ὀνειδίζεις, ὦ ψευδοπάρθενε καὶ μισάδελφε καὶ ἀναξία τῶν προγόνων. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 21 8:2)
  • τελευτῶντες δὲ τοῦ λόγου συγγένειαν ἐπεκαλοῦντο καὶ συμμαχιῶν ἀπροφασίστων ποτὲ γενομένων ἀνεμίμνησκον καὶ συμφορὰς ἀνέκλαιον τὰς καταληψομένας τοὺς μηδὲν ἡμαρτηκότας, οἳ μακρῷ πλείους ἦσαν τῶν ἡμαρτηκότων, ὀδυρόμενοι παρ ἕκαστα καὶ τῶν γονάτων ἁπτόμενοι πάσης τῆς γερουσίας καὶ τὰς ἱκετηρίας παρὰ τοῖς ποσὶ τοῦ Ποστομίου τιθέντες: (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 18 4:2)
  • ἐπεὶ δὲ τὰς ὕβρεις τελευτῶν διῆλθεν, ἃς ἦσαν ὑβρισμένοι ὑπὸ τῶν δανειστῶν, καὶ τῶν οἰκείων ἕκαστον ἀνέμνησε κακῶν, οὐδεὶς ἦν στερρὸς οὕτω τὴν διάνοιαν, ὃς οὐκ ἐξεχεῖτο τοῖς δάκρυσι καὶ ἀνεκλαίετο τὰς κοινὰς συμφοράς: (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 81 2:1)

Synonyms

  1. to weep aloud

  2. to weep for

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION