Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀποδίδωμι

-μι athematic Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀποδίδωμι ἀποδώσω

Structure: ἀπο (Prefix) + δίδο̄ (Stem) + μι (Ending)

Sense

  1. to give up or back, restore, return, to render what is due, pay
  2. to assign
  3. to refer to one, as belonging to his department

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποδῖδωμι ἀποδῖδως ἀποδῖδωσιν*
Dual ἀποδίδοτον ἀποδίδοτον
Plural ἀποδίδομεν ἀποδίδοτε ἀποδιδόᾱσιν*
SubjunctiveSingular ἀποδίδω ἀποδίδοις ἀποδίδοι
Dual ἀποδίδωτον ἀποδίδωτον
Plural ἀποδίδωμεν ἀποδίδωτε ἀποδίδωσιν*
OptativeSingular ἀποδιδοῖην ἀποδιδοῖης ἀποδιδοῖη
Dual ἀποδιδοῖητον ἀποδιδοίητην
Plural ἀποδιδοῖημεν ἀποδιδοῖητε ἀποδιδοῖησαν
ImperativeSingular ἀποδῖδου ἀποδιδότω
Dual ἀποδίδοτον ἀποδιδότων
Plural ἀποδίδοτε ἀποδιδόντων
Infinitive ἀποδιδόναι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποδιδους ἀποδιδοντος ἀποδιδουσα ἀποδιδουσης ἀποδιδον ἀποδιδοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποδίδομαι ἀποδίδοσαι ἀποδίδοται
Dual ἀποδίδοσθον ἀποδίδοσθον
Plural ἀποδιδόμεθα ἀποδίδοσθε ἀποδίδονται
SubjunctiveSingular ἀποδίδωμαι ἀποδίδοι ἀποδίδωται
Dual ἀποδίδωσθον ἀποδίδωσθον
Plural ἀποδιδώμεθα ἀποδίδωσθε ἀποδίδωνται
OptativeSingular ἀποδιδοῖμην ἀποδίδοιο ἀποδίδοιτο
Dual ἀποδίδοισθον ἀποδιδοῖσθην
Plural ἀποδιδοῖμεθα ἀποδίδοισθε ἀποδίδοιντο
ImperativeSingular ἀποδίδοσο ἀποδιδόσθω
Dual ἀποδίδοσθον ἀποδιδόσθων
Plural ἀποδίδοσθε ἀποδιδόσθων
Infinitive ἀποδίδοσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποδιδομενος ἀποδιδομενου ἀποδιδομενη ἀποδιδομενης ἀποδιδομενον ἀποδιδομενου

Future tense

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ταύτασ δὴ πάσασ καὶ τούτουσ τοὺσ ἐν ταύταισιν εἴτε αὐτοὺσ ἰόντασ εἴτε φερομένουσ ἐν ὀχήμασι πορεύεσθαι ταύτῃ, μηδεὶσ ἄλλωσ ποτὲ νομίσῃ πάντων ἡμῶν ὡσ οἱ μὲν θεοί εἰσιν αὐτῶν, οἱ δ’ οὔ, μηδ’ ὡσ οἱ μὲν γνήσιοι, οἱ δὲ τοιοῦτοί τινεσ οἱούσ οὐδὲ θέμισ εἰπεῖν ἡμῶν οὐδενί, πάντεσ δὲ δὴ πάντασ λέγωμέν τε καὶ φῶμεν ἀδελφούσ τ’ εἶναι καὶ ἐν ἀδελφαῖσ μοίραισ, καὶ τιμὰσ ἀποδιδῶμεν μὴ τῷ μὲν ἐνιαυτόν, τῷ δὲ μῆνα, τοῖσ δὲ μήτε τινὰ μοῖραν τάττωμεν μήτε τινὰ χρόνον ἐν ᾧ διεξέρχεται τὸν αὑτοῦ πόλον, συναποτελῶν κόσμον ὃν ἔταξεν λόγοσ ὁ πάντων θειότατοσ ὁρατόν· (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 91:2)
  • ἀλλ’ ὁρᾷσ, ὦ Σώκρατεσ, ὅταν ταῦτα τὰ γράμματα, τό τε ἄλφα καὶ τὸ βῆτα καὶ ἕκαστον τῶν στοιχείων, τοῖσ ὀνόμασιν ἀποδιδῶμεν τῇ γραμματικῇ τέχνῃ, ἐάν τι ἀφέλωμεν ἢ προσθῶμεν ἢ μεταθῶμέν τι, <οὐ> γέγραπται μὲν ἡμῖν τὸ ὄνομα, οὐ μέντοι ὀρθῶσ, ἀλλὰ τὸ παράπαν οὐδὲ γέγραπται, ἀλλ’ εὐθὺσ ἕτερόν ἐστιν ἐάν τι τούτων πάθῃ. (Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, 292:7)
  • τὴν δὲ αἱρ́εσιν Κλεινίᾳ τε ἀποδιδῶμεν τὰ νῦν καὶ εἴ τισ ἄλλοσ ἀεί ποτε ἐθελήσειεν ἐπὶ τὴν τῶν τοιούτων ἐκλογὴν ἐλθὼν κατὰ τὸν ἑαυτοῦ τρόπον ἀπονείμασθαι τὸ φίλον αὑτῷ τῆσ αὑτοῦ πατρίδοσ. (Plato, Laws, book 5 90:1)
  • μῶν οὖν οὐ ταὐτὸν ἑκατέρωσ προσαγορεύομεν, ἄντε τὸν λόγον ἐρωτώμενοι τοὔνομα ἀποδιδῶμεν, ἄντε τοὔνομα τὸν λόγον, ἄρτιον ὀνόματι, καὶ λόγῳ δίχα διαιρούμενον ἀριθμόν, προσαγορεύοντεσ ταὐτὸν ὄν; (Plato, Laws, book 10 68:5)
  • πρὸσ δὲ τούτοισ Τάραντοσ κατάληψιν, Κορίνθου [πολιορκίαν], Σάρδεων, Γάζησ, Βάκτρων, ἐπὶ πᾶσι Καρχηδόνοσ πολιορκίαν διατρίβειν καὶ προστιθέναι παρ’ αὑτῶν, ἀλλ’ οὐ παντάπασιν εὐδοκεῖν ἐὰν ψιλῶσ περὶ τῶν τοιούτων αὐτὸν τὸν ἀληθῆ καὶ κύριον ἀποδιδῶμεν λόγον. (Polybius, Histories, book 29, chapter 12 8:1)

Synonyms

  1. to give up or back

  2. to assign

Related

Derived

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION