Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 4, chapter 2 5:

μιχθέντοσ δή τινοσ αὐτῇ θεῶν ἢ δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν μίξιν ἀφανισθέντοσ εἴθ’ Ἡφαίστου καθάπερ οἰόνταί τινεσ εἴτε τοῦ κατ’ οἰκίαν ἡρ́ωοσ, ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν τοῖσ καθήκουσι χρόνοισ. τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ πάνυ τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τισ ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξοσ ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ’ αὐτοῦ μεσούσησ μάλισθ’ ἡμέρασ ἐν τῇ παστάδι τῶν βασιλείων καὶ κατενεχθέντοσ ἐφ’ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ, ἥ τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ τοῦ βασιλέωσ γυνὴ πορευόμεναι διὰ τῆσ παστάδοσ ἐθεάσαντο καὶ πάντεσ ὅσοι σὺν ταῖσ γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε παρόντεσ, καὶ μέχρι τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἑώσ ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη.