Hellas Alive Dictionary - χωριστος

Ancient Greek-English Dictionary

χωριστός

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: χωριστός χωριστή χωριστόν

Structure: χωριστ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: xwri/zw의 분사형

Sense

separated, separable
separate or separable

Declension

First/Second declension

		Masculine	Feminine	Neuter
Singular	Nominative	χωριστός	χωριστή	χωριστόν
	Genitive	χωριστοῦ	χωριστῆς	χωριστοῦ
	Dative	χωριστῷ	χωριστῇ	χωριστῷ
	Accusative	χωριστόν	χωριστήν	χωριστόν
	Vocative	χωριστέ	χωριστή	χωριστόν
Dual	N/A/V	χωριστώ	χωριστᾱ́	χωριστώ
Dual	G/D	χωριστοῖν	χωρισταῖν	χωριστοῖν
Plural	Nominative	χωριστοί	χωρισταί	χωριστά
	Genitive	χωριστῶν	χωριστῶν	χωριστῶν
	Dative	χωριστοῖς	χωρισταῖς	χωριστοῖς
	Accusative	χωριστούς	χωριστᾱ́ς	χωριστά
	Vocative	χωριστοί	χωρισταί	χωριστά

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	χωριστός χωριστοῦ	χωριστότερος χωριστοτεροῦ	χωριστότατος χωριστοτατοῦ
Adverb	χωριστώς	χωριστότερον	χωριστότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

χωριστὴν εἶναι τῶν μετεχόντων, ὥσπερ καὶ τὰσ ἄλλασ ἰδέασ. (Aristotle, Eudemian Ethics, Book 1 88:1)
τὸ αὐτὸ γὰρ τὸ πρακτὸν καὶ προαιρετόν, ὥστε εἰ πᾶσα διάνοια ἢ πρακτικὴ ἢ ποιητικὴ ἢ θεωρητική, ἡ φυσικὴ θεωρητική τισ ἂν εἰή, ἀλλὰ θεωρητικὴ περὶ τοιοῦτον ὂν ὅ ἐστι δυνατὸν κινεῖσθαι, καὶ περὶ οὐσίαν τὴν κατὰ τὸν λόγον ὡσ ἐπὶ τὸ πολὺ ὡσ οὐ χωριστὴν μόνον. (Aristotle, Metaphysics, Book 6 8:1)
καὶ γὰρ ὅλωσ ἀπορίαν ἔχει πότερον δεῖ τινὰ ὑπολαβεῖν οὐσίαν εἶναι χωριστὴν παρὰ τὰσ αἰσθητὰσ οὐσίασ καὶ τὰσ δεῦρο, ἢ οὔ, ἀλλὰ ταῦτ’ εἶναι τὰ ὄντα καὶ περὶ ταῦτα τὴν σοφίαν ὑπάρχειν. (Aristotle, Metaphysics, Book 11 20:3)
ἄλλη δὲ ἀκίνητοσ, καὶ ταύτην φασί τινεσ εἶναι χωριστήν, οἱ μὲν εἰσ δύο διαιροῦντεσ, οἱ δὲ εἰσ μίαν φύσιν τιθέντεσ τὰ εἴδη καὶ τὰ μαθηματικά, οἱ δὲ τὰ μαθηματικὰ μόνον τούτων. (Aristotle, Metaphysics, Book 12 6:2)
καίτοι δεῖ γέ τινα εἶναι ὕλην ἑκάστῳ γένει, πλὴν χωριστὴν ἀδύνατον τῶν οὐσιῶν· (Aristotle, Metaphysics, Book 14 55:1)

Synonyms

separated
- εὐκρινής (well-separated)
- ἴδιος (separate, distinct)
- χωριστέος (one must separate)
separate or separable
- εὐκρινής (well-separated)
- ἴδιος (separate, distinct)
- χωριστέος (one must separate)

ἀσύνθετος (uncompounded)
δοξαστός (matter of opinion)
αὐτοάνθρωπος (the ideal man)
μεριστής (a divider)
ἀντίθεσις (opposition)
μοναδικός (consisting of units)
μεριστός (divided)
πρόσληψις (taking in addition)
συστοιχία (a coordinate series)
οἰκοδόμησις (the act or manner)
ὁσαχοῦ (in as many places as)
διαιρετός (divided)
νόησις (intelligence)
ἀγένητος (unborn)
ὑλικός (of matter)
αἰσθητός (perceptible by the senses)
φθαρτός (perishable)
πρότασις (putting forward)
ἐναντίωσις (a contradiction)
ἀπόφασις (a denial)
ἀσυλλόγιστος (not reasoning justly)
κυκλικός (circular)
ἔνστασις (a beginning)
μέθεξις (participation)
ὁριστέος (one must determine)
ἐντελέχεια (entelechy)
κατασκευαστικός (fitted for providing)
ἐκμαγεῖον (that on or in which an impression is made)
βλεπτέος (one must look)
ἀναντίλεκτος (incontestable)

Derived

ἀχώριστος (not parted, not divided, with no place assigned one)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

χωριστός

Sense

Declension

Examples

Synonyms

separated

separate or separable

Related

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION